Siodełkowa Kopa (2062–2067 m n.p.m.) to nieoczywisty klejnot słowackich Tatr Wysokich — szczyt zwornikowy, który rządzi rozległym rozgałęzieniem grani, a mimo to pozostaje z dala od tłumów. Jeśli szukasz miejsca, gdzie możesz poczuć prawdziwe tatrzańskie przestrzenie bez walki o miejsce na szlaku, to właśnie tu.

Szczyt leży w bocznej grani odchodzącej na południe od Ostrej i od masywu Ważeckiej Turni oddzielony jest przełęczą Siodełko. Z wierzchołka rozchodzą się dwie krótkie granie: jedna na południowy zachód, zamykając od południa Dolinę Suchą Ważecką, druga na południowy wschód ku dolnym partiom Doliny Furkotnej. Między nimi rozciąga się Złomisko — imponujący obszar dawnych wiatrołomów, przez który spływa Siodełkowy Potok. Krajobraz jest surowy i dziki: wysokogórskie trawy, skały, a w niższych partiach resztki powalonych świerków. Latem panuje tu cisza przerywana tylko wiatrem i śpiewem ptaków, zimą zaś szczyt pokrywa śnieg, nadając okolicy alpejski, nieco tajemniczy charakter.

• Dolina Furkotna — brak znakowanego szlaku, podejście od strony dolnych partii doliny, teren umiarkowanie wymagający
• Dolina Sucha Ważecka — alternatywne podejście od południowego zachodu, również bez znakowania, teren łatwy do umiarkowanego

• Na Siodełkową Kopę nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne — wejście wymaga umiejętności poruszania się w terenie bez oznakowania.
• Szczyt leży na Słowacji, w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP) — obowiązują przepisy parkowe.

Ciekawostka historyczna: pierwszego zimowego wejścia na Siodełkową Kopę dokonał Peter Havas w styczniu 1906 roku. Dawna nazwa szczytu — 'Siodełko' — była błędnie przenoszona z sąsiedniej przełęczy, zanim ustalono obecne, właściwe miano.