Siarkan (2254 m n.p.m.) to najwyższy i najwybitniejszy szczyt Siarkańskiej Grani w Tatrach Wysokich — miejsce, gdzie tatrzańska legenda o smoku ożywa wśród skał i turni. Jeśli szukasz mniej uczęszczanego celu z prawdziwym alpejskim charakterem, ten dwuwierzchołkowy masyw może być właśnie tym, czego potrzebujesz.

Siarkan tworzy dwa wierzchołki: północny Wielki Siarkan i południowy Mały Siarkan, rozdzielone Przełączką w Siarkanie na wysokości 2250 m n.p.m. Grań oddziela Złomiską Zatokę od Dolinki Smoczej, a widoki z grzbietu obejmują surowy, wysokogórski krajobraz z charakterystycznymi turniami i kotlinkami. Latem skały świecą szarością w słońcu, jesienią okoliczne zbocza płoną kolorami, a zimą masyw nabiera poważnego, alpejskiego wyrazu.

• Wschodnie żebro — najłatwiejsza droga na szczyt według Witolda Henryka Paryskiego, trudność umiarkowana do wymagającej.
• Z Przełączki w Siarkanie — druga z najłatwiejszych tras na wierzchołek, trudność umiarkowana.
• Grań południowa — historyczna droga pierwszych zdobywców, trudność wymagająca.

• Siarkan leży po słowackiej stronie Tatr Wysokich — obowiązują przepisy słowackich parków narodowych (TANAP).
• Szczyt ma dwa wierzchołki; najwyższy jest Wielki Siarkan (północny).

Nazwa Siarkan pochodzi od słowackiego gwarowego słowa 'šarkan', oznaczającego smoka — i rzeczywiście, sylwetka grani z dystansu może przypominać grzbiet mitycznego stworzenia. Pierwsze wejście odnotowano między 1902 a 1904 rokiem, a zimowego pierwszeństwa dokonali Gyula Balla i Lajos Rokfalusy 10 grudnia 1911 roku.