Saulakopf to potężny szczyt Grupy Zimby w Rätikon, który góruje nad zachodnim krańcem doliny Rellstal swoją ponad 400-metrową ścianą wschodnią. To popularny cel wycieczkowy w austriackim Vorarlbergu, ceniony za łatwą dostępność i piękne widoki na okoliczne szczyty Rätikonu.

Charakter góry jest wyraźnie dwoisty — podczas gdy południowa flanka to strome, urwiste skały, a zachodni grzbiet mocno postrzępiony z sąsiednim wierzchołkiem Saulaköpfli (2498 m), północne zbocze opada łagodnie, maksymalnie pod kątem 35 stopni. To właśnie ta strona czyni Saulakopf dostępnym dla mniej doświadczonych turystów latem, a zimą zamienia go w lubianą i łatwą trasę skiturową. Z wierzchołka rozciąga się widok na sąsiednie szczyty — Zimbę, Brandner Mittagsspitze i Schafgafall, a w dole połyskuje jezioro Lünersee.

Jak dotrzeć na szczyt

• Heinrich-Hueter-Hütte (1766 m) — droga normalna przez Kanzlatäli, ok. 2 godziny, trasa łatwa
• Saulajoch — Saulakopfsteig ze wspomaganiem linowym w niektórych miejscach, ok. 2,5 godziny od schroniska, trasa umiarkowanie trudna

Praktyczne informacje

• Bazą wypadową jest schronisko Heinrich-Hueter-Hütte (1766 m) nad doliną Rellstal
• Alternatywnym punktem wyjścia jest Douglasshütte (1973 m) nad północnym brzegiem Lünersee
• Od czerwca 2007 przez wschodnią ścianę i grań południowo-wschodnią prowadzi via ferrata o trudności C/D
• Klasyczne drogi wspinaczkowe przez ścianę wschodnią mają trudność UIAA II–V-

Ściekawostka — wschodnia ściana Saulakopfu została po raz pierwszy zdobyta w 1920 roku przez wspinaczy P. Wisiola, pannę Martinek i E. Mathiesa, a dokładna data pierwszego wejścia na sam szczyt pozostaje nieznana.