Rumanowy Szczyt (2428 m n.p.m.) to jeden z tych tatrzańskich wierzchołków, które skrywają swój charakter przed niewtajemniczonymi. Od strony Doliny Złomisk wygląda dość niepozornie — dopiero gdy pozna się jego potężną, północno-wschodnią ścianę opadającą do Doliny Kaczej, można docenić, z jak poważną górą mamy do czynienia.

Szczyt leży w głównej grani słowackich Tatr Wysokich i jest jednym z trzech wybitnych wierzchołków między Doliną Złomisk a Doliną Kaczą. Sąsiaduje z Gańkiem i Żłobistym Szczytem. Co ciekawe, Rumanowy ma aż trzy wierzchołki rozdzielone szczerbinkami — najwyższy i jedyny dokładnie zmierzony jest wierzchołek zachodni. Latem grań emanuje surowym, wysokogórskim pięknem; zimą zamienia się w poważne, wymagające pełnego szacunku środowisko, gdzie północno-wschodnia ściana od 550 do 690 m urwiska robi wrażenie nawet na doświadczonych wspinaczy.

• Dolina Złomisk (Zlomisková dolina) przez Gankową Przełęcz — najłatwiejsza i najpopularniejsza droga na szczyt; podejście wymagające, przeznaczone dla doświadczonych turystów i taterników.

• Szczyt leży w całości po stronie słowackiej — obowiązują słowackie przepisy dotyczące ruchu w Tatrach Wysokich.
• Wejście na szczyt wymaga umiejętności taternickich — nie jest to cel dla zwykłych turystów bez doświadczenia wspinaczkowego.
• Zejście ze szczytu jest skomplikowane i długie, co należy uwzględnić przy planowaniu wycieczki.

Nazwa szczytu, okolicznych przełęczy i Rumanowych Stawów w Dolinie Złomisk upamiętnia tatrzańskiego przewodnika Jána Rumana Driečnego. Pierwsze letnie wejście zaliczyli Janusz Chmielowski, Klemens Bachleda i Jan Bachleda Tajber 27 września 1902 r., a słynną północno-wschodnią ścianę środkiem po raz pierwszy przeszli Tadeusz Bernadzikiewicz i Bolesław Chwaściński dopiero 30 sierpnia 1932 r.