Mengusowski Wołowiec (2227 m n.p.m.) to smukła, dwuwierzchołkowa piramida wznosząca się dumnie nad Doliną Mengusowską w słowackich Tatrach Wysokich. Szczyt przyciąga tych, którzy szukają prawdziwej tatrzańskiej przygody — jest dziki, skalny i wymaga towarzystwa górskiego przewodnika. To właśnie ta niedostępność sprawia, że widok z jego wierzchołka należy do tych, które zostają w pamięci na długo.

Szczyt ma formę eleganckiej piramidy dobrze widocznej już z dolnej części Doliny Mengusowskiej. Jego południowy grzbiet rozdziela Kotlinę Hincową od Kotliny Żabich Stawów. Po zachodniej stronie leży imponujące Wielkie i Małe Hincowe Jezioro oraz Satanowe Stawki, od wschodu natomiast otwiera się widok na Kotlinkę Volią z Wyżnim Żabim Stawem Mengusowskim. Z wierzchołka roztacza się panoramiczny widok 360°, obejmujący liczne szczyty Tatr Wysokich oraz wschodnią część Tatr Niskich z Królewą Halą. Latem okolica tętni życiem — szlaki w dolinach są uczęszczane, lecz sam wierzchołek pozostaje cichy i zarezerwowany dla nielicznych. Zimą masyw pokrywa się śniegiem i staje się domeną doświadczonych alpinistów.

• Dostęp możliwy wyłącznie z licencjonowanym górskim przewodnikiem tatrzańskim — w okolicę szczytu prowadzą znakowane szlaki turystyczne w dolinach, sam wierzchołek nie posiada znakowanej drogi.

• Szczyt leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz Narodowej Rezerwaty Przyrody Doliny Mengusowskiej — wejście wyłącznie z górskim przewodnikiem.
• Brak znakowanego szlaku turystycznego na wierzchołek.
• Pierwsze letnie wejście: Kornel Stodola i Johann Franz, 28 czerwca 1903 r.
• Pierwsze zimowe wejście: Mieczysław Lerski i Jerzy Maślanka, 21 marca 1910 r.

Pierwsze wejście na szczyt latem dokonane zostało w 1903 roku przez Kornela Stodolę i Johanna Franza — to nazwiska, które na trwałe wpisały się w historię eksploracji Tatr Wysokich.