Małe Solisko (2336 m n.p.m.) to jeden z najbardziej wyrazistych szczytów Grani Soliska w Tatrach Wysokich — ostry, dumny wierzchołek, który przyciąga wzrok każdego, kto wędruje Doliną Młynicką lub Doliną Furkotną. To miejsce dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż turystycznych szlaków.

Szczyt leży między Przełęczą Soliską a Wysoką Ławką, a z jego wierzchołka roztacza się widok na obie doliny — Furkotną po lewej i Młynicką po prawej stronie. Teren jest surowy i skalny, wymagający skupienia i odpowiedniego przygotowania. Zimą otoczenie szczytu zamienia się w lodowy świat pełen nawisów i zagrożeń lawinowych, latem skały rozgrzewają się w słońcu, a panorama Tatr wynagradza każdy wysiłek.

• Na Małe Solisko nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny — wejście możliwe jest wyłącznie w towarzystwie licencjonowanego przewodnika górskiego lub dla doświadczonych wspinaczy różnymi drogami wspinaczkowymi.

• Wejście bez licencjonowanego przewodnika górskiego jest niedozwolone — obowiązują przepisy Tatrzańskiego Parku Narodowego.
• Pierwsze letnie wejście na szczyt wykonali Günther Oskar Dyhrenfurth i Hermann Rumpelt 3 czerwca 1906 roku.
• Pierwsze zimowe wejście: Julius Andreas Hefty i Lajos Rokfalusy, 25 marca 1913 roku.

Ciekawostka historyczna: 18 września 1907 roku dr Alfred Martin samotnie wszedł na wierzchołek od południowego wschodu — był to wówczas tak imponujący wyczyn, że Węgierskie Towarzystwo Karpackie zaproponowało nazwę 'Wieża Martina'. Nazwa się nie przyjęła, ale historia pozostała.