Mała Wysoka (2429 m n.p.m.) to jeden z niewielu tatrzańskich szczytów, na które prowadzi znakowany szlak turystyczny — i już samo to czyni go wyjątkowym. Rozległa piramida skalna góruje nad Wielką Doliną Zimnoworowską i Doliną Wielicką, oferując widoki, które zapierają dech w piersiach.

Ze szczytu roztacza się panorama niemal całych Tatr — od Gerlacha po Rysy, z Bradavicą i Litvorowym Szczytem w zasięgu wzroku. W tle widać Tatry Bielskie, Orawskie Beskidy, a w pogodne dni nawet pasma w południowej Polsce i północnych Węgrzech. Wiosną zbocza pokrywają pola firnowe, latem turnieje granitu kontrastują z intensywną zielenią dolin, jesienią barwy złota i rdzy wypełniają każdą dolinę poniżej. Teren w górnej części szlaku jest skalny i strome fragmenty zabezpieczone są łańcuchami.

• Ze Starego Smokowca lub Tatrzańskiej Polianki — szlak zielony do Słowackiego Domu, następnie do przełęczy Polski Grzbiet, dalej żółtym szlakiem na szczyt — trudność: wymagająca
• Z Lysej Polany przez Dolinę Litworową — szlak niebieski do rozstaju Zamrznutý kotol, potem zielony do przełęczy Polski Grzbiet, a stąd żółty na wierzchołek — trudność: wymagająca
• Z Tatrzańskiej Łomnicy przez Schronisko Zbójnickie i Przełom — szlak niebieski do przełęczy Polski Grzbiet, dalej żółty na szczyt — trudność: wymagająca

• Szczyt leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego — poruszanie się wyłącznie znakowanymi szlakami.
• Na szczycie zbiegają się granice trzech narodowych rezerwatów przyrody: Doliny Bielovodskiej, Doliny Wielickiej i Studonych Dolin.
• Najtrudniejsze odcinki szlaku żółtego od przełęczy Polski Grzbiet zabezpieczone są łańcuchami.
• W pobliżu znajdują się dwa schroniska: Słowacki Dom (od południa) i Schronisko Zbójnickie (od wschodu).

Szlak na Małą Wysoką poprowadzony od strony Polskiego Grzbietu powstał już w 1892 roku — to jeden z historycznie najstarszych znakowanych szlaków w tej części Tatr, a widoki ze szczytu nie zmieniły się ani trochę od tamtych czasów.