Niżnia Wysoka Gerlachowska (2547 m n.p.m.) to wyraźna turnia w północnej części północnej grani Zadniego Szczytu Gerlachowskiego — jeden z tych tatrzańskich szczytów, które robią wrażenie już samym wyglądem. Jeśli szukasz miejsca, które łączy surowy alpejski charakter z bogatą historią wspinaczkową, to jest właśnie ten punkt na mapie.

Turnia wyrasta między Zadnią Przełęczą Gerlachowską a Przełęczą Łucywianską, tworząc charakterystyczną skalistą sylwetkę widoczną z okolicznych dolin. Teren jest typowo wysokogórski — skaliste ściany, strome żebra i ekspozycja, która przypomina wspinaczowi, gdzie się znajduje. Zimą i wiosną śnieg i lód nadają turni jeszcze bardziej surowego oblicza, latem skały nagrzewają się w słońcu, a widoki na otaczające szczyty Tatr Wysokich nagradzają za każdy wysiłek.

• Turnia nie posiada znakowanego szlaku turystycznego — dostęp możliwy wyłącznie w towarzystwie licencjonowanego przewodnika tatrzańskiego. Szczegółową trasę i czas podejścia należy ustalić indywidualnie z przewodnikiem.

• Wejście na tę turnię jest możliwe wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem górskim — wymóg obowiązujący i bezwzględnie egzekwowany.
• Pierwsze letnie wejście: Karol Englisch, Antonina Englischová i Ján Hunsdorfer, 24 lipca 1903 r.
• Pierwsze zimowe wejście: Maximilian Bröske i Ján Hunsdorfer, maj 1904 r.

Nazwa turni pochodzi od Doliny Litworowej, a 'litvor' to ludowa nazwa arcydzięgla lekarskiego (Archangelica officinalis) — rzadkiej rośliny glacjalnej rosnącej w kosodrzewinie Tatr Wysokich. Kiedyś zbierali ją zbieracze korzeni dla leczniczych wyciągów — dziś jest prawnie chroniona.