Mała Baszta (2288 m n.p.m.) to jeden z charakterystycznych szczytów w Grani Baszt, oddzielający Dolinę Młynicką od Doliny Mięguszowieckiej po słowackiej stronie Tatr. To miejsce, które oferuje coś zarówno dla spokojnych turystów, jak i zapalonych taterników — od stosunkowo łatwego wejścia od strony Doliny Młynickiej po wymagające drogi wspinaczkowe na ścianie północnej i wschodniej grzędzie.

Szczyt tkwi w sercu tatrzańskiego krajobrazu, gdzie strome stoki od strony Doliny Mięguszowieckiej porastają urwiskowe lasy modrzewiowo-limbowe — widok rzadki i niezapomniany. Na wschodniej grzędzie, schodzącej z deniwelacją blisko 620 m, rośnie jedno z najwyżej położonych stanowisk modrzewia europejskiego w całych Tatrach. Zimą okolica nabiera surowego, alpejskiego charakteru — ściana północna i wschodnia grzęda przyciągają wtedy doświadczonych wspinaczy.

Jak dotrzeć na szczyt

• Dolina Młynicka (Słowacja) — podejście od strony doliny, łatwe do umiarkowanego, czas zależny od punktu startowego; szczyt dostępny również z sąsiednich przełęczy: Przełęczy nad Szerokim Żlebem (2206 m) oraz Przełęczy nad Skokiem (2176 m).

Praktyczne informacje

• Szczyt leży w całości na terytorium Słowacji, w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP) — obowiązują słowackie przepisy parkowe.
• Ściana północna i wschodnia grzęda oferują liczne drogi wspinaczkowe w skali od II do V+ z elementami asekuracji sztucznej (A0, A1) — teren wyłącznie dla doświadczonych taterników.
• Podejście pod ścianę północną zarówno od strony Doliny Mięguszowieckiej, jak i Młynickiej jest uciążliwe (kosówka, piargi) — warto to uwzględnić przy planowaniu wspinaczki.

Pierwsze odnotowane wejście letnie na Małą Basztę przypadło na około 1880 rok, kiedy dokonali go Jan Gwalbert Pawlikowski i Maciej Sieczka — postacie ważne dla historii polskiego taternictwa.