Łubiec (565 m n.p.m.) to najwyższe wzniesienie Wyszkowskiego Grzbietu w Górach Bystrzyckich — cicha, leśna góra, która nie przyciąga tłumów, ale oferuje coś, co coraz trudniej znaleźć w popularnych pasmach: prawdziwy spokój i dziki charakter sudeckiego lasu. Jeśli lubisz miejsca z dala od wydeptanych szlaków, to właśnie tu poczujesz się jak odkrywca.

Masyw Łubca zbudowany jest z odpornych gnejsów, które nadają mu zwartą, stromą sylwetkę. Zachodnie, północne i wschodnie zbocza opadają dość stromo — od wschodu góra spada ku Rowowi Górnej Nysy, od północy otacza ją potok Toczna. Całość pokrywa dolnoreglowy las świerkowy z domieszką brzozy i buka, który latem tworzy zielony, chłodny tunel, jesienią zaś barwi się złotem i rudością. To góra na każdą porę roku — wiosną las pachnie żywicą, zimą śnieg zalega długo na stromych stokach.

Szczyt leży zaledwie około 2 km na południowy zachód od Bystrzycy Kłodzkiej, a u zachodnich podnóży rozciąga się malownicza wieś Wyszki.

• Dolina Tocznej (od strony Bystrzycy Kłodzkiej) — zielony szlak turystyczny biegnie północnym podnóżem góry, prowadząc z Bystrzycy Kłodzkiej na Przełęcz Spaloną; sam szczyt Łubca nie jest przecięty żadnym znakowanym szlakiem, dotarcie na wierzchołek wymaga zejścia ze szlaku i podejścia przez las.

• Przez szczyt nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne — wejście na wierzchołek to wyprawa nieznakowanym terenem; zalecana mapa i kompas lub GPS.
• Zielony szlak w dolinie Tocznej, najbliższy szczytowi, przebiega po jego północnej stronie i stanowi najlepszy punkt wyjścia do eksploracji.

Dawna niemiecka nazwa góry — Kliegel Koppe — przypomina o wielowiekowej historii pogranicza śląsko-czeskiego, którą wciąż można wyczuć w tym spokojnym zakątku Sudetów Środkowych.