Lawinowy Szczyt (2606 m n.p.m.) to piąty najwyższy wierzchołek słowackich Tatr Wysokich — groźny, skalisty i dostępny wyłącznie z przewodnikiem górskim. Jeśli marzysz o widokach, które zapierają dech w piersiach, i nie boisz się prawdziwego alpinizmu, to właśnie tutaj powinieneś kierować swoje kroki.

Szczyt leży w głównej grani Tatr Wysokich, pomiędzy Popradskim Lodowym Szczytem a Wschodnią Wysoką, będąc wyraźnym punktem na północnej grani Zadniego Gerlachu. Tworzy charakterystyczny podwójny wierzchołek razem z Lawinową Wieżą. Stoki opadające ku Dolinie Wielickiej słyną z częstych lawin — to właśnie od nich pochodzi nazwa szczytu, nadana przez wspinaczy na początku XX wieku. Panorama z wierzchołka jest cirkularna i olśniewająca: widać liczne szczyty Tatr Wysokich, północną część grani Tatr Bielskich, Orawskie Beskidy, Niskie Tatry, Volovskie Vrchy, Branisko oraz wiele wierzchołków w południowej Polsce. Zimą ten świat skał i lodu staje się jeszcze bardziej surowy i majestatyczny.

• Punkt wyjścia — Tatrzańska Polianka lub Łysa Polana: zielony szlak z Tatrzańskiej Polianki przez schronisko Śląski Dom, następnie niebieski szlak z Łysej Polany przez Dolinę Litworową i przełęcz Prielom do schroniska Zbójnicka Chata. Szczyt dostępny wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem górskim — brak znakowanego szlaku na wierzchołek.
• Popularna droga wspinaczkowa — Droga Martinova (Martinka) na Gerlach: prowadzi przez Lawinowy Szczyt z Polskiego Grzbietu w kierunku Gerlachu.

• Szczyt leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego oraz narodowych rezerwatów przyrody Dolina Bielovodska i Dolina Wielicka — poruszanie się poza znakowanymi szlakami jest dozwolone wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem górskim.
• W pobliżu szczytu nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny.
• Niedaleko szczytu, po stronie południowo-wschodniej, znajduje się schronisko Śląski Dom.

Pierwsze letnie wejście na Lawinowy Szczyt miało miejsce 26 lipca 1904 roku — dokonali go Janusz Chmielowski, Klemens Bachleda i Stanisław Stopka. Zimowego pierwszego wejścia dokonali Pavel Krupinský i Matthias Nitsch 22 marca 1936 roku.