Kuk (1361 m n.p.m.) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych szczytów masywu Połonina Borżawa w ukraińskich Karpatach. Ukraiński pisarz Wasyl Hrencza-Donśkyj napisał niegdyś, że 'być w Karpatach i nie wejść na Kuka to tak, jakby być w Rzymie i nie widzieć Papieża' — i trudno się z nim nie zgodzić.

Stoki Kuka do wysokości około 1200–1250 m pokrywają buczyny z domieszką świerków i jodeł, wyżej otwierają się rozległe połoniny z borówczyskami. Z wierzchołka rozciąga się panorama, która zapiera dech — na północnym zachodzie majaczy grzbiet Borżawy (Stij, Welykyj Werch, Magura-Żyde), na północy widać Wielki Jawornik i Trostian, na wschodzie wyrastają Gorgany (Grof, Igrowec, Popadia, Petros), a na południowym wschodzie błyszczy Połonina Krasna z dalekimi masywami Świdowca i Marmuroskim. Latem połoniny kuszą spokojem i przestrzenią, jesienią bukowe lasy płoną wszystkimi odcieniami złota.

• Ze wsi Nyżnij Bystryj — szlak niebieski, prowadzący przez wierzchołek Kuka; jest on przedłużeniem czerwonego Zakarpackiego Szlaku Turystycznego biegnącego od Wołowca głównym grzbietem Borżawy. Na węzłowej przełęczy Połonina Kuk (1189 m) czerwony szlak skręca na zachód w stronę Miżhirji, a niebieski prowadzi dalej na południe.

• Kuk leży w pobliżu Richanśkiego Zoologicznego Zakaznika — rezerwatu przyrody na południe od szczytu.
• Wierzchołek jest jednym z najbliżej położonych szczytów Borżawy od miasteczka Miżhirja, które może służyć jako baza wypadowa.

Na wschodnich zboczach Kuka bierze początek strumień Kozaj, w którym jeszcze w XX wieku łowiono piękne złociste pstrągi — sam Hrencza-Donśkyj przychodził tu odpocząć od pisarskiej i politycznej harówki.