Krótka (2375 m n.p.m.) to masywny, węzłowy szczyt w słowackich Tatrach Wysokich, leżący w grani Krywańskiej ponad Szczyrbskim Plesem. To jedno z tych miejsc, które przyciągają alpinistów poszukujących prawdziwej przygody — bez utartych szlaków i tłumów turystów. Kto tu dotrze, nagrodzone zostanie absolutną ciszą i rozległą panoramą.

Krótka posiada trzy wierzchołki: Zachodni, Środkowy (główny) i Wschodni. Szczyt leży w Tatrzańskim Parku Narodowym, a jego grzbietem przebiega granica rezerwatów przyrody Doliny Kôprovej i Doliny Važeckiej. Krajobraz jest dziki i surowy — skaliste ściany opadają na północ ku dolinie Nefcerki z Niżnim Jeziorem Teriackim, na południowy zachód ku Kotlinie Krywańskiej, a na południowy wschód ku Suchej Dolinie. Jesienią, gdy pierwsze śniegi pokryją granie, a powietrze staje się krystalicznie przejrzyste, widoki stąd należą do najpiękniejszych w całych Tatrach — widać liczne szczyty i doliny Tatr Wysokich, część Gór Woloskich, Kras Spisko-Gemer, Niżne Tatry, Kozie Chrbty oraz fragment Beskidów Orawskich.

• Szczyt nie posiada żadnego znakowanego szlaku turystycznego — jedyna możliwość wejścia to drogi wspinaczkowe. Pierwsze wejście odbyło się w 1903 roku od strony Suchej Doliny przez Wyżnią Przehybę Jamską (trudność I).
• Na wieże w Jamskim Grzbiecie prowadzą drogi wspinaczkowe do trudności V+ (Środkowa Wieża Jamska).

• Szczyt leży w granicach rezerwatów przyrody i Tatrzańskiego Parku Narodowego — wejście bez znakowanego szlaku wymaga uprawnień wspinaczkowych i przestrzegania regulaminu TANAP.
• Szlak turystyczny prowadzący do Kotliny Krywańskiej został zlikwidowany w 1980 roku.

Pierwsze zimowe wejście na Krótką odnotowano w 1906 roku — dokonał go P. Havaš Horníček, co czyni ten szczyt jednym z wcześnie zdobytych zimowych celów w Tatrach.