Kościołek (2262 m n.p.m.) to jedna z najbardziej oryginalnych skał w całych Tatrach — samotna, strzelistia wieża pośrodku Doliny Batiżowieckiej, która swoim kształtem przypomina gotycką katedrę. Nie jest połączona z żadnym grzbietem, co czyni ją absolutnie wyjątkową w tatrzańskiej panoramie.

Iglica wyrasta bezpośrednio z górnej części Doliny Batiżowieckiej, naprzeciwko słynnej Batiżowieckiej Próby — jednej z dróg zejściowych z Gerlacha. Według geologów jest to tzw. nunatak — skała, która ongiś samotnie wystawała ponad powierzchnię lodowca. Zimą wygląda szczególnie imponująco, otoczona śniegiem i lodem, jakby zawieszona w czasie. Latem z jej szczytów roztacza się doskonały widok na całą dolinę oraz na masyw Gerlacha. Szczyt ma dwa wierzchołki — wyższy jest północny.

Z perspektywy turystycznej Kościołek jest miejscem dla taterników i wspinaczy. Prowadzi na niego kilka dróg wspinaczkowych — wykorzystywane są zachodnia i południowo-wschodnia ściana (obie około 100 metrów), a także krawędzie skalne. Czas pokonania wybranej drogi to około pół godziny od podstawy.

• Dolina Batiżowiecka (Popradské pleso) — podejście przez Pastrnákovą siodłową przełączkę, czas i kolor szlaku zależą od aktualnego dostępu — wymagające, tylko dla wspinaczy z doświadczeniem

• Kościołek leży po słowackiej stronie Tatr — wymagane jest słowackie zezwolenie na wspinaczkę w TANAP-ie
• Pierwsze wejście odbyło się 29 lipca 1905 roku — dokonali go Janusz Chmielowski i góral zakopiański Jędrzej Marusarz Jarząbek, wchodząc od strony Pastrnákovej Priehyby
• Pierwsze zimowe wejście: 18 lutego 1912 roku — Julius Andreas Hefty i wiedeński alpinista Siegfried Neumann

4 sierpnia 1933 roku na zachodniej ścianie Kościołka zginęli dwaj wybitni polscy wspinacze — W. Stanisławski i Witold Wojnar. Dokładnie trzy lata później tę samą ścianę pokonała trójka polskich alpinistów: Hana Pomorska, Dawid Milechman i Maciej Zajączkowski — jedno z najbardziej wzruszających hołdów w historii taternictwa.