Kacza Turnia to strzelista turnia o wysokości 2197 m, wznosząca się w Pustej Grani nad Doliną Kaczą — miejsce zarezerwowane niemal wyłącznie dla taterników, ale o fascynującej historii i charakterze. To nie szczyt na niedzielny spacer, lecz cel dla tych, którzy szukają prawdziwej wspinaczkowej przygody w Tatrach Wysokich.

Turnia ma dwa wierzchołki oddzielone niewielką szczerbiną, a jej wschodnia ściana opada aż 500 metrów ku piargom Doliny Kaczej i Kaczej Zatoki — to jedna z bardziej imponujących ścian w tej części grani. Zachodnia ściana jest znacznie niższa, ale ważniejsza praktycznie, bo to właśnie nią prowadzi ścieżka zejściowa z Galerii Gankowej, używana regularnie przez wspinaczy. Klimat tego miejsca jest surowy i dziki — mgły, które potrafią błyskawicznie ograniczyć widoczność, są tu codziennością, a teren pełen jest urwisk, płyt i zacięć.

Jak dotrzeć na szczyt

• Z Przełączki pod Kaczą Turnią, południowo-zachodnią granią — trudność I w skali tatrzańskiej, miejsce II, ok. 5 minut wspinaczki
• Z Pustej Ławki, północną granią — trudność I, miejsce II, ok. 30 minut
• Z Pustej Ławki przez górną część zachodniej ściany — trudność II

Praktyczne informacje

• Wejście na szczyt wymaga umiejętności taternickich — to nie jest trasa turystyczna, lecz teren wspinaczkowy
• Zachodnią ścianą prowadzi wydeptana ścieżka zejściowa z Galerii Gankowej, intensywnie uczęszczana przez wspinaczy
• Wschodnia ściana oferuje trudniejsze drogi wspinaczkowe (III-V), w tym filary o czasie przejścia do 7 godzin

Z Kaczą Turnią wiąże się dramatyczna historia z 1937 roku — R. Hala, W.H. Paryski i L. Januszewicz błądzili tu trzy dni w mgle, deszczu i głodzie, zanim przypadkiem trafili na zachód, którym dziś prowadzi ścieżka zejściowa. Tę wyprawę opisał Wawrzyniec Żuławski w eseju 'Gdy Tatry ogarnie powódź'.