Jelenia Kopa (754 m n.p.m.) to spokojne wzniesienie w północno-wschodniej części Grzbietu Wschodniego Gór Bardzkich, skryte wśród rozległych lasów świerkowych i świerkowo-bukowych. To nie szczyt, który rzuca się w oczy z daleka — jego urok kryje się w leśnej ciszy, a nagrodą dla wytrwałych jest startowisko na wschodnim zboczu z widokiem na Laski, Kamieniec Ząbkowicki i odległy Jawornik Wielki w Górach Złotych.

Wierzchołek jest słabo zaznaczony w terenie — to wydłużona kulminacja ze stromymi zboczami po stronie zachodniej i wschodniej. Przez szczyt przebiega administracyjna granica między powiatem kłodzkim a ząbkowickim. Otaczające lasy sprawiają, że góra jest atrakcyjna przez cały rok: wiosną zielenieją buki, jesienią las płonie barwami, a zimą zaśnieżone świerki tworzą nastrojowy krajobraz.

• Bardo lub Przełęcz Kłodzka — szlak niebieski przez Kłodzką Górę, trudność: umiarkowana

• Na wschodnim zboczu poniżej szczytu znajduje się startowisko paralotniowe, które służy również jako punkt widokowy.
• Przez szczyt przebiega granica administracyjna między powiatem kłodzkim a ząbkowickim.
• Po obu stronach zbocza (wschodnim i zachodnim) biegną leśne dróżki.

Ciekawostka historyczna: w czasach przedwojennych góra nosiła niemiecką nazwę Hirschkoppe, czyli dosłownie 'Jelenia Głowa'. W epoce lodowcowej Jelenia Kopa wystawała ponad powierzchnię lądolodu jako tzw. nunatak — jedna z niewielu wzniesień Gór Bardzkich, które nie zostały pokryte lodem podczas zlodowacenia środkowopolskiego.