Hruby Wierch (2428 m n.p.m.) to jeden z najbardziej imponujących szczytów Tatr Wysokich — górska forteca z potężnym, niemal poziomym murem skalnym, który nadaje całemu masywowi wyjątkowy charakter. Nazwa mówi sama za siebie: w gwarze podhalańskiej 'hruby' znaczy 'gruby' i 'wielki', a ta góra naprawdę zasługuje na oba określenia.

Masyw góruje nad trzema dolinami — Hlińską, Młynicką i Niewcyrką — oferując widoki, które zapierają dech w piersiach w każdej porze roku. Szczególnie efektowna jest północna ściana o wysokości około 400 m, opadająca ku Wielkiemu Ogrodowi — rozległemu cyrku lodowcowemu otoczonemu skałami z trzech stron. Grań Hrubego, biegnąca na północny zachód, tworzy niemal poziomy kamienny mur z 17 nazwanymi turniami i 18 przełęczami. Wiosną i latem na północnych stokach można spotkać kozice, dla których to miejsce jest tradycyjną ostoją.

• Od Szczyrbskiej Przełęczy — wschodnią granią, trudność I w skali tatrzańskiej, czas przejścia ok. 1 godz.
• Południową granią z Furkotu — trudność 0+, ok. 30 min.
• Z Przechodu nad Małym Ogrodem z ominięciem grani — trudność 0+, ok. 30 min.
• Południowo-wschodnim żlebem przez Hruby Przechód — trudność 0+ (wariant III), ok. 1 godz.

• Na Hruby Wierch nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny — szczyt jest oficjalnie niedostępny dla zwykłych turystów.
• W pobliżu biegnie znakowany szlak przez Bystrą Ławkę, który jest dostępny dla turystów.
• Dolina Niewcyrka objęta jest ścisłą ochroną Tatrzańskiego Parku Narodowego — wstęp do niej jest zabroniony.
• Wspinaczka w masywie Hrubego możliwa jest dla taterników, z wyłączeniem stoków opadających do Niewcyrki.

Kazimierz Wierzyński, wybitny poeta, poświęcił temu masywowi wiersz pt. 'Hruby' — co świadczy o tym, że ta góra potrafi zainspirować nie tylko alpinistów, lecz także artystów.