Czarna Góra (1205 m n.p.m.) to jeden z najbardziej charakterystycznych szczytów Masywu Śnieżnika — wysoki, stromy i doskonale widoczny niemal z całej Ziemi Kłodzkiej. To szczyt, który potrafi zaskoczyć: oglądany z dna Kotliny Kłodzkiej wydaje się wyższy od samego Śnieżnika, co sprawia, że jest często z nim mylony.

Stoki wschodnie i zachodnie opadają imponująco — nawet 500–700 m w dolinę Siennej i ku Rowowi Górnej Nysy. Pod szczytem, od wschodniej strony, ukrywa się rozległe głazowisko (gołoborze), które dodaje temu miejscu dzikiego charakteru. Nazwa góry nie jest przypadkowa — porośnięty gęstym lasem szczyt, oglądany zwykle od ciemnej, północnej strony, zawsze wyglądał posępnie i tajemniczo. Zimą biały puch na tle ciemnego lasu tworzy niesamowity kontrast, latem zaś głazowisko i leśne ścieżki kuszą do eksploracji.

• Międzygórze — szlak zielony, trasa do Stronia Śląskiego prowadząca przez szczyt; trudność umiarkowana
• Lądek-Zdrój / Hala Pod Śnieżnikiem — szlak czerwony (Główny Szlak Sudecki); trudność umiarkowana

• Drewniana wieża widokowa, która stała na szczycie od 2001 do 2021 roku, została rozebrana ze względu na zły stan techniczny — dziś widoczne są jedynie ślady po fundamentach.
• Na północno-wschodnim zboczu, we wsi Sienna, działa ośrodek narciarski Czarna Góra z trasami zjazdowymi, w tym jedną z najtrudniejszych tras do kolarstwa zjazdowego (downhill) w Polsce.
• Na północnym stoku stoi maszt nadajnika telewizyjnego na zamkniętym terenie — jego światła są doskonałym punktem orientacyjnym przy dobrej pogodzie.

W 2009 roku Czarna Góra gościła edycję Pucharu Polski w downhillu, co najlepiej świadczy o wyjątkowym charakterze tutejszych stoków. Masyw zbudowany jest z gnejsów należących do metamorfiku Lądka i Śnieżnika — skał, które pamiętają geologiczne dzieje całego Sudetów.