Capia Górka to niewielkie, spokojne wzniesienie w Grupie Żurawnicy, będące częścią Beskidu Małego. To miejsce dla tych, którzy szukają ciszy i mniej uczęszczanych szlaków, z dala od tłumów obecnych na popularniejszych szczytach regionu.

Krajobraz Capiej Górki to mozaika lasu i otwartych terenów. Północno-zachodni stok, dość stromo opadający do bezimiennego potoku, jest porośnięty lasem, natomiast łagodniejszy stok południowo-wschodni w większości pozostaje bezleśny, zajęty przez pola wsi Kuków. Warto wiedzieć, że dawniej ten stok był całkowicie odkryty, a obecnie stopniowo zarasta lasem, zwłaszcza w górnych partiach. Grzbietem Capiej Górki przebiega granica między wsiami Krzeszów i Kuków, co dodaje temu miejscu lokalnego, wiejskiego charakteru.

• Przełęcz Międzygronie (osiedle należące do Krzeszowa) — dojście grzbietem łączącym z Kukowską Gajką, trasa łatwa
• Wieś Kuków — podejście łagodnym stokiem południowo-wschodnim przez pola, trasa łatwa

• Na szczycie znajduje się znak geodezyjny
• Istnieją rozbieżności w lokalizacji szczytu między różnymi mapami i przewodnikami — część źródeł utożsamia go z Kukowską Gajką, choć większość map wskazuje odrębny szczyt na południowy wschód od niej

Ciekawostką jest spór wśród znawców regionu — Aleksy Siemionow uważa identyfikowanie Capiej Górki z Kukowską Gajką za nieporozumienie, argumentując, że nazwa ta odnosi się do zupełnie innego, mniejszego wzniesienia.