Biesiec (833 m n.p.m.) to najwyższy szczyt w północno-zachodniej części Gór Bystrzyckich — spokojne, zalesione wzniesienie, które nagradza wędrowca ciszą świerkowych borów i leśną atmosferą z dala od tłumów. To idealne miejsce dla tych, którzy cenią sobie kameralną wędrówkę w Sudetach Środkowych.

Szczyt i zbocza Bieśca pokrywają gęste lasy świerkowe, z przyjemną domieszką buka i jaworu, które szczególnie pięknie prezentują się jesienią, gdy mieszają złoto i zieleń. Góra leży na dziale wodnym, co nadaje jej pewien geograficzny urok. Latem panuje tu przyjemny chłód nawet w upalny dzień, a zimą śnieg zalega długo, tworząc klimatyczny, bajkowy krajobraz. W okolicy szczytu działa ważny węzeł szlaków i dróg leśnych — Rozdroże pod Bieścem — które ułatwia planowanie dłuższych tras.

• Ze schroniska 'Pod Muflonem' — szlak turystyczny prowadzący przez szczyt w kierunku Przełęczy Spalonej; trasa leśna, spokojny charakter, umiarkowana trudność.
• Od strony Przełęczy Spalonej — dojście tym samym szlakiem z przeciwnego kierunku, jako wariant powrotny lub alternatywne wyjście.

• W pobliżu szczytu znajduje się schronisko turystyczne 'Pod Muflonem', które może stanowić bazę wypadową lub punkt odpoczynku.
• Rozdroże pod Bieścem to ważny węzeł szlaków — warto zabrać mapę, by nie pomylić kierunków w gęstym lesie.

Historyczna niemiecka nazwa Bieśca — 'Todte Mann' (Martwy Człowiek) — intryguje swoją tajemniczością i z pewnością rozbudza wyobraźnię podczas leśnej wędrówki.