Baniasta Turnia (2414 m n.p.m.) to jedna z bardziej charakterystycznych turni słowackich Tatr Wysokich — jej okrągły, kopulasty kształt sprawia, że natychmiast przyciąga wzrok z Doliny Staroleśnej. To szczyt z osobowością: wybitny, dobrze widoczny, a zarazem zaskakująco dostępny dla sprawnych turystów bez potrzeby podążania znakowanym szlakiem.

Turnia leży w bocznej grani odchodzącej na południowy wschód od Małej Wysokiej, między Obłazową Przełęczą a Zwalistą Przełęczą. Nieco poniżej głównego wierzchołka wyróżnia się charakterystyczne wzniesienie zwane Baniastą Strażnicą — szczególnie dobrze widoczne właśnie z Doliny Staroleśnej. Panorama z góry obejmuje rozległe widoki na tatrzańskie doliny i okoliczne szczyty. Latem turnia prezentuje się surowo i skalisto, zimą zaś okrywa się śniegiem, zyskując jeszcze bardziej malowniczy wygląd.

• Dolina Staroleśna (Hrebienok) — brak znakowanego szlaku, dostęp w terenie nieznakowanym; szczyt jest jednak opisywany jako łatwo dostępny dla turystów w dobrych warunkach.

• Na Baniastą Turnię nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne — wejście odbywa się w terenie nieoznakowanym na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego po słowackiej stronie.
• Przed wyjściem poza znakowane szlaki na Słowacji wymagane jest posiadanie odpowiedniego ubezpieczenia górskiego oraz świadomość obowiązujących przepisów parkowych.

Nazwa turni pochodzi wprost od jej kształtu — 'baniasta' oznacza właśnie okrągłą, kopulastą formę, którą szczyt prezentuje obserwatorom z doliny. Pierwsze turystyczne wejście latem odbyło się 14 sierpnia 1892 roku, w licznym towarzystwie, w którym znaleźli się między innymi Kazimierz Przerwa-Tetmajer i Tadeusz Boy-Żeleński — wybitni polscy literaci, dla których Tatry były prawdziwą inspiracją.