Wyobraź sobie las sprzed 291 milionów lat, zasypany przez wybuch wulkanu i zachowany w kamieniu niemal jak żywy — to właśnie Skamieniały Las z Chemnitz, jedno z najważniejszych paleobotanicznych stanowisk w Europie. Znajduje się tu największa skamieniałość roślinna na kontynencie, a same eksponaty potrafią zrobić większe wrażenie niż niejeden szczyt górski.

To nie jest typowa górska wycieczka, lecz podróż w głąb czasu — do epoki, gdy dzisiejsze Saksonia pokryta była gigantycznymi paprociami drzewiastymi, skrzypami i widłakami. Erupcja wulkanu Zeisigwald, porównywalna siłą do wybuchu Mount St. Helens, powaliła i zasypała drzewa popiołem bogatym w krzemionkę, co doprowadziło do ich skamienienia. Dziś pnie i korzenie można oglądać w Muzeum Historii Naturalnej w Chemnitz, mieszczącym się w budynku DAStietz — miejscu klimatycznym, szczególnie ciekawym jesienią i zimą, gdy pogoda zniechęca do wypraw w teren, a wiosną i latem doskonale uzupełnia piesze wędrówki po okolicy.

• Centrum Chemnitz — dojście piesze do DAStietz, kilka minut od dworca głównego, trasa łatwa
• Mała kolekcja skamieniałych drzew znajduje się także na rogu Orthstraße i Zeißstraße w dzielnicy Hilbersdorf — spacer po mieście, łatwy

• Główna ekspozycja: Muzeum Historii Naturalnej w Chemnitz (Museum für Naturkunde Chemnitz), w budynku DAStietz
• Eksponaty obejmują pnie, korzenie i skamieniałe gałęzie paproci drzewiastych, widłaków, skrzypów i wczesnych roślin nasiennych
• Warto zobaczyć plastry pni z polerowanym przekrojem oraz okaz olbrzymiego skrzypu Arthropitys bistriata, uznany za Skamieniałość Roku 2010

Ciekawostka: jeden z pierwszych znalezionych pni, wysoki na 3,7 metra, transportowano do Drezna zaprzęgiem aż 28 koni — niestety spłonął podczas pożaru Zwingeru w 1849 roku, ale jego wizerunek do dziś zdobi logo muzeum.