Przełęcz Woliborska to jedno z charakterystycznych siodł w Górach Sowich, leżące na wysokości 711 m n.p.m. Wąskie, wyraźnie wcięte obniżenie między wzniesieniami Kobylec (766 m) i Zległe (737 m) przyciąga zarówno turystów pieszych, jak i rowerzystów szukających punktu wyjścia na grzbietowe wędrówki po Sudetach Środkowych.

Otoczenie przełęczy tworzy dolnoreglowy las mieszany, w którym dominują świerk i buk. Wiosną i latem korony drzew tworzą zielony tunel nad szlakiem, jesienią zaś buki barwią się na złoto i miedź, nadając okolicy bajkowy charakter. Zimą przełęcz potrafi być naprawdę dzika — strome podejścia pokryte śniegiem i lodem sprawiają, że droga przez nią staje się wyzwaniem nawet dla doświadczonych kierowców. To właśnie ta surowość krajobrazu czyni Woliborską tak autentycznym miejscem w sercu Gór Sowich.

• Z Nowej Rudy lub Bielawy — drogą wojewódzką nr 384, na przełęczy dostępny jest parking; pieszy dojazd szlakami grzbietowymi możliwy z obu stron.
• Z Brodziszowa — lokalny szlak turystyczny prowadzący przez przełęcz w kierunku Nowej Rudy.

• Na przełęczy znajduje się parking oraz wiata turystyczna — idealne miejsce na odpoczynek i przekąskę.
• Droga wojewódzka nr 384 zimą bywa niebezpieczna i często nieprzejezdna — warto sprawdzić warunki przed wyjazdem.
• Przez przełęcz przebiega Główny Szlak Sudecki (GSS) oraz europejski szlak długodystansowy E3 z Wielkiej Sowy do Srebrnej Góry.

Przełęcz Woliborska leży w obszarze Parku Krajobrazowego Gór Sowich, a jej gnejsowe podłoże to geologiczna pamiątka po prastarych procesach, które ukształtowały te góry setki milionów lat temu — warto o tym pomyśleć, stając na rozdrożu szlaków i wdychając leśne powietrze.