Wilczyna (665 m n.p.m.) to rozległe, kopulaste wzniesienie w środkowej części Gór Sowich, które wyróżnia się charakterystycznym kształtem rozpoznawalnym z daleka. Choć szczyt jest płaski i mało wyrazisty, samo wzniesienie i jego otoczenie kryją sporo uroku — zwłaszcza dla tych, którzy szukają spokoju wśród sudeckich lasów.

Wilczyna wznosi się na końcu długiego, bocznego grzbietu odchodzącego od Słonecznej w kierunku północnym. Od zachodu oddziela ją od sąsiednich szczytów — Wrony (692 m), Kawki (705 m) i Żebraka (716 m) — malownicza Dolina Kamienna, przez którą płynie potok Brzęczek. Zbocza doliny miejscami przechodzą w małe urwiska skalne, co nadaje okolicy dziką, surowszą atmosferę. Cały szczyt, łącznie z partią wierzchołkową, porośnięty jest świerkowym lasem regla dolnego, który latem daje przyjemny cień, a zimą tworzy bajkowy, ośnieżony krajobraz. U podnóża wzniesienia od wschodu leży Bielawa, a nieco bliżej — dzielnica Kamieniczki z Jeziorem Bielawskim.

• Bielawa (Kamieniczki) — od strony wschodniej zboczami prowadzą leśne ścieżki; po zachodniej stronie wzniesienia Doliną Kamienną biegnie leśna droga wzdłuż potoku Brzęczek. Trudność: umiarkowana.

• Wzniesienie znajduje się na terenie Parku Krajobrazowego Gór Sowich.
• Szczyt porośnięty jest w całości lasem — brak punktów widokowych bezpośrednio na wierzchołku.

Wilczyna zbudowana jest z prekambryjskich gnejsów i migmatytów, co czyni ją jedną z geologicznie najstarszych partii Sudetów — pod nogami masz dosłownie miliardy lat historii Ziemi.