Parowóz serii MÁV 377 to prawdziwa legenda węgierskich kolei — jeden z najbardziej rozpowszechnionych parowozów tendrzastych, jakie kiedykolwiek jeździły po liniach drugorzędnych, kolejach prywatnych i przemysłowych na Węgrzech. Zbudowano ich kilkaset sztuk, a niektóre pracowały jeszcze dekady po drugiej wojnie światowej.

Dla miłośników kolejnictwa i historii techniki spotkanie z takim parowozem to podróż w czasie do końca XIX wieku. Konstrukcja, choć inspirowana austriackim typem kkStB 97, powstała w całości według węgierskich projektów w Zakładach Maszynowych MÁV. Charakterystyczny zewnętrzny szkielet ramy w stylu wiedeńskoneustadzkiej fabryki lokomotyw nadaje maszynie rozpoznawalny, nieco archaiczny wygląd, a jednocześnie podkreśla jej węgierską tożsamość konstrukcyjną. Parowozy te przez lata obsługiwały pociągi towarowe i osobowe na mniej ważnych liniach, później stały się ulubionymi lokomotywami manewrowymi na stacjach i w zakładach przemysłowych.

• Pierwszy egzemplarz zbudowano w 1885 roku, produkcję kontynuowano do 1903 roku — łącznie powstało 493 sztuki
• W 1911 roku typ otrzymał oznaczenie serii 377
• Lokomotywy budowały m.in. MÁV Gépgyár, StEG, Fabryka Lokomotyw w Wiener Neustadt, Krauss z Linzu oraz aradzka fabryka Weitzer János
• Po I wojnie światowej maszyny trafiły także do Rumunii (CFR), Czechosłowacji (ČSD) i Jugosławii (SHS/JDŽ)

Ciekawostka: podczas I wojny światowej trzynaście egzemplarzy opancerzono i wykorzystano do napędu węgierskich pociągów pancernych — ich prosta konstrukcja i brak hamulca powietrznego czyniły je odpornymi na uszkodzenia bojowe.