Schronisko Téryego to jedno z najbardziej wyjątkowych miejsc w całych Tatrach Wysokich — najwyżej położone schronisko czynne przez cały rok, skryte na wysokości 2015 m n.p.m. w sercu Małej Doliny Zimnej. Otoczone pięcioma Stawami Spiski imi i potężnymi turniami, robi wrażenie już od pierwszego spojrzenia. To miejsce, do którego warto wracać o każdej porze roku.

Schronisko leży na skalnej półce ponad ścianą skalną, jakby czuwając nad doliną. Latem zachwyca panorama na Lodowy Szczyt, Pośrednią Grań, Szeroką Wieżę, Śnieżny Szczyt i Łomnicę. Jesienią stawy nabierają ciemnego, stalowego koloru, a cisza doliny jest niemal namacalna. Zimą i wczesną wiosną schronisko, jako jedyne na tej wysokości, pozostaje otwarte — co czyni je bazą dla taterników i miłośników narciarstwa skiturowego. Atmosfera wewnątrz jest ciepła i swojska, daleka od turystycznego zgiełku.

• Ze Schroniska Zamkovskiego — szlak zielony, ok. 1,5–2 godz., trudność: umiarkowana
• Z siodła Siodełko (Sedielko) — szlak zielony, trudność: umiarkowana
• Ze Schroniska Zbójnickiego przez Przełęcz Poprzeczną — szlak żółty, trudność: wymagająca

• Wysokość: 2015 m n.p.m.
• Czynne: przez cały rok — jedyne całoroczne schronisko na tej wysokości w Tatrach Wysokich
• Oferuje noclegi oraz wyżywienie
• Energia elektryczna pochodzi głównie z instalacji fotowoltaicznej (30 paneli, 9,2 kW mocy)

Schronisko zostało otwarte 21 sierpnia 1899 roku z inicjatywy Edmunda Téryego, węgierskiego lekarza i działacza turystycznego, który jako pierwszy zdobył okoliczne szczyty — Pośrednią Grań i Pyszny Szczyt. Jego imię nosi to miejsce do dziś, a pamięć o nim upamiętnia tablica odsłonięta w 2007 roku.