Rezerwat Swydowiec to jedno z najcenniejszych miejsc przyrodniczych ukraińskich Karpat — rozległy masyw chroniony w ramach Karpackiego Rezerwatu Biosfery, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Czekają tu pierwotne buczyny, lodowcowe cyrki, rzadkie rośliny arktyczno-alpejskie i dzika fauna, której na próżno szukać gdzie indziej.

Masyw rozciąga się na 6580 ha w najwyższych partiach grzbietu Swydowiec, między 600 a 1883 m n.p.m. Południowe zbocza porastają buczyny sięgające aż do 1380 m — to najwyższa granica lasów bukowych w ukraińskich Karpatach. Wyżej rozpościerają się zarośla olchy zielonej i jałowca, a na samych szczytach Małej Blyznicy (1778 m) i Wielkiej Blyznicy (1883 m) można spotkać rzadkie rośliny arktyczno-alpejskie: różeniec górski, dryasę ośmiopłatkową czy alpejską astrę. Na głównym grzbiecie zachowały się doskonale czytelne kary lodowcowe — pamiątka po epoce lodowej. Atmosfera miejsca jest wyjątkowa: latem łąki subalpejskie mienią się kolorami, jesienią buczyny płoną złotem i rudością, zimą masyw okrywa gruba pokrywa śnieżna.

• Rachów (Rakhiv) — miasto u podnóża masywu, dobry punkt startowy do pieszych wędrówek w kierunku grzbietów Swydowca; trudność: umiarkowana do wymagającej.
• Dolina rzeki Kosiwskiej — alternatywne wejście od strony malowniczych stromych skał; trudność: umiarkowana.

• Teren wchodzi w skład Karpackiego Rezerwatu Biosfery — obowiązują ograniczenia wstępu, część obszarów jest dostępna wyłącznie ze specjalnym zezwoleniem.
• Masyw jest częścią transgranicznego obiektu UNESCO 'Bukowe Pralasy Karpat' — szczególna ochrona gatunkowa obowiązuje przez cały rok.
• Najlepszy sezon turystyczny: czerwiec–wrzesień.

Tylko tu, na Swydowcu, rośnie kilka gatunków endemicznych dla ukraińskich Karpat, w tym skalnica przełomnikowa i oczanka salzburska — prawdziwe botaniczne rarytasy, których nie znajdziesz nigdzie indziej na Ukrainie.