Park Krajobrazowy Góry Opawskie to jeden z najbardziej urokliwych zakątków Sudetów Wschodnich — zielona kraina wąwozów, przełomów rzecznych i leśnych ścieżek, gdzie cisza przerywana jest jedynie szumem Białej Głuchołaskiej. Rozciągający się na prawie 50 km² obszar między Prudnikiem a Głuchołazami kryje w sobie zarówno dziki, górski charakter, jak i bogatą historię sięgającą średniowiecznego górnictwa złota.

Krajobraz parku zdominowany jest przez lasy górskie i mieszane — świerk i buk tworzą tu zwarty zielony płaszcz na ponad 80% powierzchni. Wiosną runo leśne wybucha kolorami, latem wąwozy Złotego Potoku i Białej Głuchołaskiej dają przyjemny chłód, a jesień barwi stoki w odcienie miedzi i złota. Najwyższy szczyt — Biskupia Kopa (890 m n.p.m.) — nagradza wędrowca rozległą panoramą, a wieża widokowa na jej szczycie pozwala spojrzeć nawet za czeską granicę. Park zamieszkuje ponad 163 chronione gatunki zwierząt, w tym rzadka salamandra plamista, bocian czarny i kilka gatunków nietoperzy.

• Jarnołtówek — szlak niebieski (Jarnołtówek–Pokrzywna, 11,3 km), ok. 3–4 h, umiarkowany
• Pokrzywna — Szlak Przełomu Złotego Potoku (10 km, pętla), ok. 3 h, umiarkowany
• Prudnik — Główny Szlak Sudecki im. M. Orłowicza (czerwony), punkt startowy do dalszych wędrówek, umiarkowany
• Głuchołazy-Zdrój — Szlak Złotych Górników (7 km, pętla), ok. 2 h, łatwy

• Park leży przy granicy z Czechami — możliwe transgraniczne wycieczki na Biskupską Kupę od strony czeskiej.
• Na terenie parku działa ostoja Natura 2000 Góry Opawskie (5520 ha) — obowiązuje ochrona gatunkowa, nie należy schodzić z wyznaczonych szlaków.
• Schronisko pod Biskupią Kopą umożliwia nocleg w sercu parku.

Ciekawostka historyczna: już w XII i XIII wieku w tych górach wydobywano złoto. Do dziś można tu znaleźć ślady dawnych sztolni i szybów, zwłaszcza w okolicach Głuchołaz i Pokrzywnej — nieme świadectwo górniczej przeszłości tego miejsca.