Park Narodowy Cheile Bicazului-Hășmaș to jedno z najbardziej dramatycznych miejsc w całych Karpatach Wschodnich — głębokie wąwozy, pionowe ściany skalne i szmaragdowe Jezioro Czerwone tworzą razem krajobraz, który zapiera dech w piersiach. Na powierzchni 6575 ha chroni się tu wyjątkowe dziedzictwo geologiczne, paleontologiczne i przyrodnicze, a wszystko to jest dostępne dla każdego, kto przyjedzie drogą krajową DN12C łączącą Gheorgheni z Bicaz.

Teren parku rozciąga się od 575 m n.p.m. w Bicaz-Chei aż po 1792 m n.p.m. na szczycie Hășmașul Mare. Wapienne grzbiety o łagodnych, płaskich kształtach skrywają pionowe ściany wąwozów, które Bicaz wyciął w skale schodząc z Jeziora Czerwonego. W sezonie letnim roślinność na półkach skalnych, szumiące progi wodne i kaskady dopływów tworzą niezapomniany klimat. Jesienią złoto buków i ciemna zieleń świerków kontrastują z szarością wapiennych urwisk. Zimą park jest spokojniejszy, a śnieg nadaje krajobrazowi surową, niemal alpejską atmosferę.

• Gheorgheni lub Bicaz — droga krajowa DN12C prowadzi bezpośrednio przez Wąwozy Bicazu; to główna brama do parku, trudność: łatwa
• Bălan — przez drogę DN12 można dotrzeć w rejon Munții Hășmașul Mare, alternatywne wejście w wyższe partie parku

• Park obejmuje kilka ścisłych rezerwatów przyrody: Wąwozy Bicazu, Jezioro Czerwone, Wąwozy Șugău, Masyw Hășmașul Mare i Avenul Licaș
• Obszar należy do Ważnej Ostoi Ptaków (IBA) Cheile Bicazului – Munții Hășmaș
• W nielegalnym obrocie chronionych gatunków (szarotka alpejska, stalaktyty) grożą surowe kary — nie zbieraj niczego
• Centrum informacyjne parku znajduje się w Izvoru Mureșului, gdzie można obejrzeć kolekcję eksponatów paleontologicznych

W skałach parku ukryte są skamieniałości jurajskich i kredowych mórz — amonity, belemnity, korale — co czyni to miejsce prawdziwym geologicznym skarbcem. Wąwozy zostały udostępnione dopiero w 1937 roku, gdy wybudowano drogę łączącą Transylwanię z Mołdawią, a pierwsze zdjęcie Jeziora Czerwonego wykonano już w 1864 roku.