Park Narodowy Hohe Tauern to największy park narodowy Austrii i całych Alp - ponad 1800 km² dzikich gór, lodowców i alpejskich hal rozciągających się między Salzburgiem, Tyrolem a Karyntią. To tutaj wznoszą się najwyższe szczyty Austrii: Grossglockner (3798 m) i Grossvenediger (3657 m), otoczone rozległymi polami lodowymi o łącznej powierzchni około 130 km².

Krajobraz parku kształtowały epoki lodowcowe - głębokie doliny z efektownymi zamknięciami, potężne stożki napływowe, alpejskie łąki i lasy modrzewiowo-świerkowe z domieszką limby. Latem królują tu kwitnące hale i widoki na lodowce, jesienią czerwienią się kosodrzewiny i wrzosowiska, a zimą krajobraz zamienia się w surową, ośnieżoną pustynię wysokogórską. Na południowych stokach, cieplejszych i bardziej nasłonecznionych, roślinność sięga wyżej niż po północnej stronie masywu.

Jak dotrzeć

• Park przecina Wysokogórska Droga Grossglockner (Grossglockner-Hochalpenstraße) - jeden z najbardziej uczęszczanych przełęczowych szlaków samochodowych w Alpach, prowadzący do punktu widokowego Franz-Josefs-Höhe
• Popularne punkty wejścia: Krimml (wodospady Krimmler Wasserfälle), Matrei in Osttirol (lodowcowa ścieżka Innergschlöß), Heiligenblut przy Grossglocknerze

Praktyczne informacje

• Park jest swobodnie dostępny - brak zakazów i szlabanów, obowiązuje zasada indywidualnej odpowiedzialności za przyrodę
• Strefa centralna (Kernzone) objęta jest ścisłą ochroną - obejmuje m.in. szczyty Grossglockner i Grossvenediger
• Dolina Sulzbachtäler w Salzburgu ma status dzikiego obszaru (Wilderness Area, kategoria IUCN Ib)
• Obszar specjalny Gamsgrube pod Fuscherkarkopf to unikatowa piaszczysta stepa polodowcowa z endemicznym skalnicą Rudolpha

To jedyne w Alpach miejsce regularnego występowania sępa płowego, a od 1986 roku ponownie żyje tu również orłosęp, wcześniej wytępiony w regionie.