Jezioro Solińskie to największy zbiornik retencyjny w Polsce i jeden z najpiękniejszych akwenów w całych Karpatach. Otoczone zalesionymi wzgórzami Bieszczadów Zachodnich i Gór Sanocko-Turczańskich, zachwyca krętą, ponad 166-kilometrową linią brzegową pełną malowniczych zatok i półwyspów. To miejsce, gdzie górska przyroda spotyka się z wodą — i trudno się od tego widoku oderwać.

Zbiornik rozciąga się na powierzchni ok. 22 km² i sięga aż 60 metrów głębokości przy zaporze. Latem brzegi tętnią życiem — żaglówki i kajaki przemierzają zatoki, po jeziorze kursują statki wycieczkowe, a w Polańczyku na zachodnim brzegu znajdziesz uzdrowiskowy klimat i dobrze rozwiniętą bazę noclegową. Jesienią i wiosną jezioro zaskakuje spokojem — mgły snujące się nad wodą i pożółkłe lasy tworzą atmosferę niemal mistyczną. Zimą, gdy turystów jest najmniej, krajobraz nabiera surowej, bieszczadzkiej duszy.

• Polańczyk — główna miejscowość nad zachodnim brzegiem jeziora, z parkingami i przystanią; doskonały punkt startowy do spacerów brzegiem oraz rejsów statkiem wycieczkowym
• Solina — miejscowość przy zaporze; można tu zwiedzić koronę najwyższej zapory w Polsce (81,8 m wysokości, 664 m długości) oraz skorzystać z kolei gondolowej na górę Jawor (trasa 1580 m, różnica wysokości 100 m), skąd roztacza się panoramiczny widok na cały zbiornik

• Na całym zbiorniku obowiązuje strefa ciszy — silniki spalinowe są zakazane (wyjątek: Policja i WOPR)
• Kąpiel poza wyznaczonymi kąpieliskami jest niebezpieczna ze względu na niedostępne brzegi i przeszkody podwodne
• Żeglarstwo i windsurfing są popularne, ale wiatry bywają zmienne i nieprzewidywalne — akwen wymaga doświadczenia
• Kolej gondolowa na górę Jawor czynna sezonowo; na szczycie znajduje się wieża widokowa

Na dnie Jeziora Solińskiego spoczywa zatopiona wieś Solina — podczas napełniania zbiornika w latach 60. XX wieku pod wodą znalazło się kilka miejscowości. Przy niskim stanie wody można czasem dostrzec fragmenty dawnej zabudowy, co nadaje temu miejscu wyjątkowy, niemal legendarny charakter.