Hajdučki i Rožanski kukovi to jedno z najbardziej dzikich i widowiskowych miejsc na Velebicie - skupisko skalistych wierzchołków wznoszących się nawet na 200 metrów ponad otaczający teren. To surowy rezerwat ścisły, gdzie natura rządzi się własnymi prawami od dziesięcioleci, a krajobraz przypomina księżycowe pustkowie z białego wapienia.

Teren jest niezwykle trudny do przejścia - głębokie leje krasowe, przepaście i poszarpane granie tworzą jeden z najbardziej nieprzystępnych zakątków Velebitu. Białe wapienne szczyty wyrastają z najgłębszych jam, a całość uznawana jest za jeden z najpiękniejszych terenów krasowych na świecie. Klimat jest surowy - niskie temperatury, silne wiatry (bura), obfite opady i długo zalegający śnieg sprawiają, że okno na zwiedzanie jest krótkie, a zimą teren staje się praktycznie niedostępny.

Jak dotrzeć

• Wejście przez Nacionalni park Sjeverni Velebit - szlaki prowadzące w rejon Hajdučkich i Rožanskich kukova są wymagające, teren krasowy i skalisty, zalecane doświadczenie górskie i dobre przygotowanie
• Punktem orientacyjnym jest przełęcz Lubenovačka vrata, oddzielająca obie grupy szczytów

Praktyczne informacje

• Obszar objęty jest ścisłą ochroną rezerwatową od 1969 roku
• Od 2017 roku wpisany na listę UNESCO jako część transgranicznego dziedzictwa 'Prastare lasy bukowe Karpat i innych regionów Europy'
• Ze względu na status rezerwatu ścisłego poruszanie się poza wyznaczonymi szlakami może być ograniczone

To właśnie tutaj, w Lukinej jamie odkrytej w 1992 roku, naukowcy natrafili na nieznany wcześniej gatunek pijawki - dowód na to, jak wyjątkowy i mało zbadany jest ten skalny labirynt.