Jezioro Cerknickie to prawdziwy fenomen krasowy - największe jezioro w Słowenii, które... czasem po prostu znika. Latem w jego miejscu rozciąga się zielona łąka, a jesienią i wiosną znów pojawia się rozległa tafla wody. Ten cykl znikania i pojawiania się fascynuje podróżników i naukowców od stuleci.

Jezioro leży na dnie krasowego pola Cerknickiego, otoczonego wzgórzami Javornik od południa i górą Slivnica od północy, należącymi do Alp Dynarskich. Gdy jezioro jest pełne, jego powierzchnia sięga nawet 38 km², a widok na taflę wody z otaczających wzgórz robi ogromne wrażenie. Zimą okolica bywa spowita mgłą, latem zamienia się w rozległe pastwiska i mokradła pełne ptactwa, a jesienią woda wraca niemal z dnia na dzień, zalewając okoliczne tereny. To miejsce, gdzie krajobraz zmienia się z porami roku bardziej niż gdziekolwiek indziej w regionie.

• Cerknica (miasteczko na północnym brzegu jeziora) — łatwe dojście, dogodny punkt startowy do zwiedzania okolicy
• Ścieżki wokół jeziora — trasy o różnym stopniu trudności, głównie łatwe, dostępne dla rodzin

• Obszar chroniony w ramach sieci Natura 2000 i Parku Regionalnego Notranjska
• Ważna ostoja ptaków (IBA) — miejsce lęgowe wielu gatunków
• Poziom wody bardzo zmienny — najlepiej sprawdzić aktualny stan przed wizytą
• Popularne sporty wodne, w tym wioślarstwo, gdy jezioro jest pełne

Już starożytny geograf Strabon wspominał o bagnie zwanym Lugeon, utożsamianym z Jeziorem Cerknickim, a XVII-wieczny polihistor Valvasor opisał jego zjawisko w liście do Royal Society w Londynie — to jedno z pierwszych naukowych opisów jeziora, które potrafi zniknąć na ponad rok.