Zsigmondyspitze to najbardziej rozpoznawalny szczyt wspinaczkowy Alp Zillertalskich - rogata, stroma wieża skalna, która przez lata uważana była za niemożliwą do zdobycia. To miejsce dla tych, którzy szukają prawdziwej alpejskiej wspinaczki, a nie tylko pieszej wędrówki na szczyt.

Górę wyróżnia charakterystyczny, rogaty kształt oraz strome północno-wschodnie ściany opadające nawet 650 metrów w dół do Floitengrund - widok, który robi wrażenie z każdej strony. Otaczają ją poszarpane granie i pobliskie szczyty: Rossköpfe na południowym wschodzie, Plattenkopf za Melkerscharte oraz Tiefenkarspitze wzdłuż grani północno-zachodniej. Latem skały nagrzewają się i przyciągają wspinaczy z całej okolicy, zimą i wiosną podejścia bywają zasypane śniegiem, co znacznie zwiększa wymagania trasy.

• Berliner Hütte (2042 m) - szlak przez Schwarzsee i Melkerscharte do Feldscharte (2909 m), następnie granią południowo-wschodnią i przez Südostwand na szczyt, ok. 3,5 godziny, trudność UIAA III (wymagana wspinaczka)
• Wirtshaus Steinbock (1380 m) przy Ginzling - dłuższe podejście przez Floitengrund i Sonntagsfeld do Feldscharte, 5-6 godzin

• Trasa wymaga umiejętności wspinaczkowych (UIAA III / III-) oraz doświadczenia w terenie alpejskim
• Wariant przez Südostwand jest technicznie niemal identyczny jak trasa klasyczna
• Dawna droga pierwszych zdobywców przez zachodnią ścianę jest obecnie rzadko uczęszczana ze względu na duże ryzyko obwałów kamiennych

Nazwę górze nadano w 1885 roku na pamiątkę Emila Zsigmondy'ego, który wraz z bratem Otto jako pierwsi zdobyli ten szczyt w 1879 roku - wcześniej znany był jako Feldkopf i uważany za niezdobyty.