Żółta Turnia (2087 m n.p.m.) to jeden z bardziej charakterystycznych szczytów północnej grani Skrajnego Granatu w Tatrach Wysokich. Swoją nazwę zawdzięcza jasnożółtemu porostowi — wielosporowi jaskrawemu — który pokrywa jej skały i nadaje im niepowtarzalny odcień. Oglądana od północy przybiera kształt rozłożystej piramidy, która przyciąga wzrok każdego, kto wędruje doliną Pańszczycy.

Masyw zbudowany jest z granitoidów i twardych piaskowców kwarcytowych, odpornych na wietrzenie — to właśnie one sprawiają, że górna granica lasu jest tu obniżona o około 150 m w stosunku do otoczenia. Zbocza porasta kosodrzewina między 1450 a 1750 m, a w jej gąszczu można trafić na pojedyncze limby. Grań oddziela Dolinę Gąsienicową od Pańszczycy, oferując surowy, nieco dziki krajobraz Tatr Wysokich.

• Dolina Gąsienicowa (Kuźnice) — żółty szlak przez Dubrawiska i dolinę Pańszczycy w kierunku Krzyżnego przebiega północnymi zboczami Żółtej Turni; czas przejścia w stronę Krzyżnego: ok. 2:45 h w górę, ok. 2:05 h w dół; trudność: umiarkowana.

• Żółta Turnia jest obecnie zamknięta zarówno dla turystów, jak i taterników przez Tatrzański Park Narodowy — wejście na szczyt jest niedozwolone.
• Żółty szlak przebiega jedynie północnymi zboczami — nie prowadzi na wierzchołek.
• Żółty Żleb odprowadzający wody ze stoków bywa błędnie nazywany Pańszczyckim Żlebem — w rzeczywistości leży po stronie Doliny Gąsienicowej.

18 sierpnia 1931 roku Państwowy Instytut Meteorologiczny zainstalował na szczycie Żółtej Turni pierwszy w Tatrach Wysokich przyrząd do mierzenia opadów atmosferycznych — dowód, że to miejsce od dawna przyciągało uwagę nie tylko wspinaczy, ale i naukowców.