Żółta Ściana (2182 m n.p.m.) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych celów wspinaczkowych w Tatrach Wysokich — pionowa, żółtawo przebarwiona skalna ściana, której kolor zawdzięczamy pozostałościom mchów. To nie jest szczyt dla przeciętnego turysty, lecz prawdziwa arena dla wspinaczy szukających wyzwania na wysokim poziomie trudności.

Wieża wyrasta z grzędy odchodzącej od Pośredniego Szczytu i opada stromą ścianą w stronę Doliny Małej Zimnej. Ściana północna podzielona jest na dwie części — północno-wschodnią i północno-zachodnią — z czego tylko ta pierwsza, o wysokości 180 m, jest terenem wspinaczkowym. Atmosfera miejsca jest surowa i alpejska: pionowe skały, ekspozycja, cisza wysokogórskiej doliny. Zimą ściana nabiera jeszcze bardziej dramatycznego charakteru — lód i śnieg zamieniają ją w obiekt ekstremalnych wyczynów.

• Schronisko Téryego (Dolina Małej Zimnej Wody) — podejście pod ścianę zajmuje około 20–30 minut od schroniska; teren wspinaczkowy, wymagający odpowiedniego przygotowania i sprzętu

• Wejście na ścianę wymaga uprawnień wspinaczkowych — to obiekt wyłącznie dla wspinaczy, nie szlak turystyczny
• W pobliżu znajduje się Schronisko Téryego, które stanowi doskonałą bazę wypadową
• Najtrudniejsze drogi osiągają trudność 8-/8 (Direttissima z polskim wariantem)
• Teren objęty jest słowackim Parkiem Narodowym TANAP — wymagane jest przestrzeganie jego regulaminu

Pierwsze wejście na ścianę północną w lipcu 1933 roku przez Polaków Zbigniewa Korosadowicza i Wiesława Stanisławskiego było przez lata uważane za 'przyzwoity wyczyn wspinaczkowy' — dziś Żółta Ściana pozostaje jedną z najbardziej poszukiwanych i lubianych ścian w całych Tatrach Wysokich.