Złoty Groń (710 m n.p.m.) – wyraźna góra na terenie Istebnej w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim. Stanowi kulminację krótkiego grzbietu, odchodzącego na tzw. Beskidzie od głównego wododziału karpackiego w kierunku północnym, nad dolinę Olzy. W regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego znajduje się w Beskidzie Śląskim, w nowej regionalizacji na Międzygórzu Jabłonkowsko-Koniakowskim. Stoki północne Złotego Gronia opadają do doliny Olzy, południowe opadają do doliny potoku Glinany (jej dopływ), zachodnie w widły tych cieków. Górę budują pochodzące z młodszego oligocenu cienko- i średnioławicowe piaskowce oraz łupki tzw. warstw krośnieńskich, zaliczanych do serii śląskiej. Ta niewysoka góra, niegdyś porośnięta lasem, jak całe Beskidy, została prawie zupełnie ogołocona z lasów przez pierwszych osadników Istebnej, którzy osiedlili się na jej południowych stokach. Dziś pokryta polami i pastwiskami, niewielkie fragmenty lasów i zagajniki jedynie na północnych stokach. Około 700 m na zachód od szczytu, na wysokości 695 m n.p.m., stoi wysoki na 28 m maszt telewizyjnej Stacji Retransmisyjnej „Istebna – Złoty Groń”. Na północnych stokach koleje krzesełkowe i wyciągi narciarskie, wyprowadzające z doliny Olzy na sam grzbiet góry. Na sam szczyt Złotego Gronia można dostać się za pomocą 6-osobowej kolei krzesełkowej wybudowanej w 2012 roku. W sezonie zimowym działa tu Ośrodek Narciarski Złoty Groń w Istebnej. Kilkaset metrów dalej na zachód znajduje się kolejny ośrodek narciarski, Zagroń Istebna, z 4-osobową koleją krzesełkową.