Zielony Kopiec (1152 m n.p.m.) to jeden z tych szczytów Beskidu Śląskiego, które od razu przykuwają uwagę swoim kształtem — wyraźny stożek wyrasta z głównego grzbietu Pasma Baraniej Góry i Skrzycznego jak zielona kopuła. To idealne miejsce dla tych, którzy szukają spokojnej wędrówki przez beskidzki las z ciekawą historią w tle.

Szczyt porośnięty jest lasem, więc rozległych panoram ze szczytu nie uświadczysz, ale sama wędrówka grzbietem wynagradza to w pełni. Teren jest urozmaicony — pod nogami znajdziesz piaskowce istebniańskie z grubymi ławicami kwarcowo-skaleniowych zlepieńców, które na zwietrzałych powierzchniach mają charakterystyczną, rdzawą barwę. Wiosną las budzi się tu do życia w ciszy, latem daje przyjemny cień, a jesienią zmienia się w spektakl kolorów. Zielony Kopiec to szczyt zwornikowy — w kierunku zachodnim odgałęzia się stąd grzbiet Cienkowa, a spod szczytu wypływają trzy potoki: Malinka, Leśnianka i Głębczański. Na grzbiecie przebiega też granica między Wisłą a wsią Lipowa.

• Magurka Wiślańska — szlak zielony, ok. 30 min w obie strony, łatwy
• Skrzyczne — szlak zielony, ok. 2 godz. 20 min w górę / 2 godz. 30 min w dół, umiarkowany
• Wisła Czarne Dom Turysty — szlak żółty, ok. 2 godz. 55 min w górę / 1 godz. 45 min w dół, umiarkowany

Nazwa szczytu sięga czasów, gdy tędy przebiegała granica między Księstwem Cieszyńskim a Księstwem Oświęcimskim — kopce graniczne usypywane wzdłuż tej linii dały nazwę całemu wzniesieniu, które z biegiem czasu orosło zielenią i stało się tym, czym jest dziś.