Zielona Czuba to rozłożysty, trawiasty szczyt ukryty w bocznej grani Tatr Wysokich, o którym słyszeli głównie doświadczeni taternicy. To miejsce dla tych, którzy szukają dzikiej ciszy z dala od tłumów, nie zaś kolejnej atrakcji z tabliczką na szlaku.

Szczyt wchodzi w skład kopulastych Jaworowych Wierchów, łagodniejszej części Jaworowej Grani, dlatego jego sylwetka jest miękka i trawiasta, zupełnie inna niż skaliste granie Tatr. Od Zielonej Czuby odchodzi długi Zielony Grzbiet w stronę Doliny Białej Wody, rozdzielając Litworowy Żleb i dolinę Rówienki. U podnóża rozciąga się malownicza Dolina Zielona Jaworowa z Zielonym Stawem Jaworowym — widok, który wynagradza trud dotarcia w te rzadko odwiedzane rejony. Latem stoki mienią się zielenią traw, zimą kryją się pod śniegiem, a cisza jest tu niemal namacalna — koziarze spiscy i podhalańscy znali te tereny od wieków, polując tu regularnie.

Jak dotrzeć na szczyt

• Brak znakowanych szlaków turystycznych prowadzących na wierzchołek — dostępny wyłącznie dla taterników poza szlakami
• Najczęściej odwiedzany przy przejściu całej Jaworowej Grani, jako punkt pośredni trasy

Praktyczne informacje

• Brak oznakowanych szlaków — wejście wymaga doświadczenia taternickiego i orientacji w terenie
• Szczyt leży w słowackich Tatrach Wysokich, pomiędzy Zielonym Wierchem Jaworowym a Szeroką Jaworzyńską

Dawniej szczyt nazywano po prostu Zieloną — od tej nazwy pochodzi też nazwa pobliskiej Zielonej Przełęczy, najprawdopodobniej nawiązująca do trawiastych, zielonych stoków tego niepozornego, lecz pełnego uroku wierzchołka.