Zębalowa to rozległy, zalesiony szczyt w Beskidzie Wyspowym, który zaskakuje bogactwem nazw i legend niemal tak samo, jak pięknymi widokami. Miejscowa ludność nazywa ją różnie — Zębolową, Golcem czy Klimasem — co samo w sobie robi z niej ciekawostkę wśród beskidzkich wzniesień. To góra, którą warto odwiedzić dla samej atmosfery spokojnego, mało zatłoczonego szlaku.

Masyw Zębalowej tworzy wyraźną 'wyspę' otoczoną dolinami trzech rzek: Krzczonówki, Raby i Smugawki, co daje wrażenie odosobnienia od reszty Beskidu Wyspowego. Stoki w większości porastają lasy, a u podnóży rozciągają się pola i wiejskie zabudowania Krzczonowa, Lubnia, Krzeczowa, Łętowni i Tokarni. Latem szlaki wiodą w cieniu drzew, jesienią las rozświetla się kolorami, a zimą panuje tu wyjątkowa cisza — to miejsce dla tych, którzy szukają kontaktu z naturą bez tłumów.

Jak dotrzeć na szczyt

• Lubień – Klimas – Zębalowa – Krzeczów — czas przejścia: 3:40 h, powrót 3:30 h, trasa umiarkowanie wymagająca
• Tokarnia – Kalwaria Tokarska – Zębalowa — czas przejścia: 1:45 h, powrót 1:30 h, trasa łatwiejsza i krótsza

Praktyczne informacje

• Po drodze na szczyt od strony Tokarni można zwiedzić Kalwarię Tokarską, położoną na stokach Urbaniej Góry
• Na Zębalowej naukowcy odnaleźli w latach 30. XX wieku kamienie graniczne z wykutymi krzyżami i inicjałami — dawniej błędnie uważane za znaki poszukiwaczy skarbów

W okresie międzywojennym Lubień był popularnym kurortem, a turyści odkrywający tajemnicze znaki na kamieniach Zębalowej wierzyli, że natrafili na ślady skarbów — dziś wiemy, że to jedynie znaki graniczne dawnych właścicieli gruntów.