Żarnówka (457 m n.p.m.) to najdalej wysunięte na południe wzniesienie Pogórza Wiśnickiego — spokojne, leśne wzgórze, które kryje w sobie więcej historii, niż mogłoby się wydawać. To idealne miejsce dla tych, którzy szukają ciszy i kontaktu z naturą z dala od tłumów.

Wzgórze porośnięte jest w większości lasem iglastym z dominującą sosną, a rosnące tu drzewa liczą sobie 100–120 lat — prawdopodobnie naturalny drzewostan, który może wkrótce uzyskać status rezerwatu leśnego. Jesienią las mieni się złotem i brązem, wiosną pachnie żywicą i leśną ściółką. Granica między Pogórzem Wiśnickim a Beskidem Wyspowym przebiega tuż za szczytem — na południu sąsiaduje z górą Łopusze. Wszystkie strumienie spływające ze stoków Żarnówki są dopływami Sanki.

• Łąkta Górna — drogi leśne, czas zależny od obranej trasy, trudność: łatwa
• Żegocina — od wschodnich lub południowych podnóży wzgórza, drogi leśne, trudność: łatwa

• Przez Żarnówkę nie prowadzą znakowane szlaki turystyczne — poruszaj się drogami leśnymi.
• Na wzgórzu planowane jest utworzenie częściowego rezerwatu leśnego obejmującego las sosnowy oraz odkrywkę geologiczną.

W grudniu 1914 roku stoki Żarnówki były areną zaciętych walk między Prusakami a Rosjanami — w okolicach wzgórza pozostało po tych bojach 6 cmentarzy wojennych z 823 poległymi żołnierzami, milcząco przypominających o dramatycznych wydarzeniach I wojny światowej.