Zamarła Turnia (2179 m n.p.m.) to jeden z najbardziej legendarnych szczytów polskich Tatr Wysokich — dwuwierzchołkowa turnia o południowej ścianie, która przez dekady uchodziła za niemożliwą do zdobycia. Jeśli interesujesz się historią taternictwa albo po prostu chcesz zobaczyć jedno z najtrudniejszych oblicz Tatr, to miejsce zrobi na Tobie ogromne wrażenie.

Szczyt leży we wschodniej grani Świnicy, pomiędzy Zmarzłą Przełęczą a Kozią Przełęczą. Dwa wierzchołki — wschodni (2179 m) i zachodni (2178 m) — dzieli zaledwie kilkanaście metrów i płytka szczerbina. Od północy turnia opada do Dolinki Koziej, od południa zaś urywają się gładkie, pionowe 'krzesanice' ku Dolince Pustej w Dolinie Pięciu Stawów Polskich — widok zapierający dech w piersiach o każdej porze roku. Latem skały mienią się szarością i żółcią porostów, zimą całość pokrywa lód i śnieg, tworząc scenerię rodem z alpinistycznych snów.

• Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów Polskich / Zawrat — szlak czerwony (Orla Perć), ok. 2 h 50 min na odcinku Zawrat–Kozi Wierch, trudny (ruch wyłącznie w kierunku wschodnim)

• Orla Perć przebiega górną częścią północnej ściany, omijając wierzchołki — sam szczyt jest celem wspinaczy, nie turystów szlakowych.
• Na odcinku Zawrat–Kozi Wierch ruch odbywa się wyłącznie w jednym kierunku (na wschód) — obowiązuje to od lipca 2007 r.
• Południowa ściana jest obszarem wspinaczkowym z ok. 20 drogami i kilkudziesięcioma wariantami; wymaga odpowiedniego doświadczenia i asekuracji.
• Obszar objęty jest ochroną Tatrzańskiego Parku Narodowego — wymagane jest ważne bilety wstępu.

To właśnie tu w 1927 roku nieznany nikomu Jerzy Leporowski bez asekuracji pokonał słynną południową ścianę — a gdy nikt mu nie uwierzył, powtórzył wyczyn na oczach zebranych taterników. Historia ta do dziś jest jedną z najbardziej niezwykłych opowieści w dziejach polskiej wspinaczki.