Zadnia Sieczkowa Turnia to niepozorny, ale charakterystyczny szczyt we wschodniej grani Świnicy, jeden z trzech tzw. Sieczkowych Turni. To miejsce dla tych, którzy kochają dziką grań Tatr Wysokich i chcą poczuć klimat prawdziwej wysokogórskiej wędrówki, z dala od tłumów.

Szczyt wznosi się nad Dolinką Kozią, a od wschodu opada skalistym żebrem ku Dolince Buczynowej. Widoki stąd są surowe i monumentalne — typowe dla tej części Tatr, gdzie granitowe turnie przeplatają się z trawiasto-piarżystymi zboczami. Latem stok bywa zdradliwie kruchy, zimą teren ten jest zarezerwowany wyłącznie dla doświadczonych taterników. Atmosfera tego miejsca to prawdziwa dzikość — brak tłumów, brak łatwego dostępu, tylko cisza i wiatr hulający wśród skał.

• Szlak Orlej Perci prowadzi zachodnimi stokami turni, kilkanaście metrów poniżej wierzchołka — z tego szlaku można rozpoznać sam szczyt, trasa wymagająca, dla doświadczonych i kondycyjnie przygotowanych turystów
• Sam wierzchołek nie jest dostępny żadnym znakowanym szlakiem — dotarcie na szczyt wymaga zejścia z trasy i wspinaczkowego podejścia

• Przez wierzchołek nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny — wejście na szczyt to wyprawa poza szlakiem, wymagająca doświadczenia
• Szlak Orlej Perci w rejonie Sieczkowej Szczerby schodzi z grani na zachodnią stronę, prowadząc na przełączkę pod Czarnym Mniszkiem

Nazwę szczytu nadał w 2013 roku Władysław Cywiński, upamiętniając dawnego górala i przewodnika tatrzańskiego Macieja Gąsienicę Sieczkę — to właśnie on prawdopodobnie jako pierwszy stanął na tym wierzchołku, prowadząc księdza Eugeniusza Janotę i Bronisława Gustawicza podczas słynnego przejścia Granatów.