Zadnia Nowoleśna Turnia to najwyższy punkt całej Nowoleśnej Grani w słowackiej części Tatr Wysokich — dumna, skalista iglica, która nie ujawnia się przypadkowym turystom. To miejsce dla tych, którzy szukają prawdziwej dzikości Tatr, z dala od zatłoczonych szlaków.

Wznosząca się na 2389 m n.p.m., Zadnia Nowoleśna Turnia jest zarówno najwyższym, jak i najbardziej wysuniętym na zachód wierzchołkiem Nowoleśnych Turni. Otaczają ją charakterystyczne formacje — Usypista Szczerbina oddziela ją od Skrajnej Warzęchowej Turni, a siodło Nowoleśnej Szczerbiny prowadzi w stronę Pośredniej Nowoleśnej Turni. Przez jej północną ścianę biegnie fragment tzw. Nowoleśnej Galerii, znany jako Zadnia Nowoleśna Galeria — trasa dla wprawionych taterników. Krajobraz tutaj to surowe, urwiste ściany, skalne granie i widoki, które nagradzają trud dotarcia w te rejony. Zimą turnia i jej otoczenie zamieniają się w białą, niebezpieczną i piękną zarazem scenerię, dostępną wyłącznie dla doświadczonych taterników zimowych.

• Szczyt wyłączony z ruchu turystycznego — dostęp możliwy jedynie dla taterników posiadających odpowiednie uprawnienia i sprzęt wspinaczkowy

• Wejście na wierzchołek dozwolone wyłącznie dla taterników — brak ogólnodostępnych szlaków turystycznych
• Wymagane doświadczenie taternickie i odpowiedni sprzęt wspinaczkowy, szczególnie na trasie Zadniej Nowoleśnej Galerii

Pierwsi zdobywcy szczytu — Karol Englisch i Johann Hunsdorfer senior — stanęli na nim latem 1902 roku, a zimowe pierwsze wejście należy do Władysława Krygowskiego, który dokonał go w marcu 1928 roku. To miejsce wciąż pozostaje domeną nielicznych, dla których Tatry to nie tylko widok, ale i wyzwanie.