Zadnia Garajowa Kopa to jeden z cichszych szczytów Liptowskich Kop, gdzie zamiast tłumów turystów spotkasz raczej ślady dawnych pasterzy i kłusowników, którzy znali te ścieżki od wieków. To miejsce dla tych, którzy cenią spokój i dziką, trawiasto-skalistą urodę Tatr Zachodnich.

Szczyt wznosi się między Cichym Wierchem a Małą Garajową Kopą, oddzielony od nich odpowiednio Wierchcichą Przełączką i Garajową Przełęczą Niżnią. Północne zbocze, trawiasto-skaliste, opada stromo do kotła Zadniego Rycerowego, kończąc się 40-metrową ścianką — widok robi wrażenie, ale wymaga ostrożności. Od strony południowej ciągnie się ramię obejmujące Dolinkę Garajową, gdzie prowadzone są prace nad odtworzeniem zarośli kosodrzewiny, zniszczonych niegdyś przez wypas owiec. Latem okolica tętni zielenią i ciszą, zimą zaś surowość terenu i śnieg czynią wejście prawdziwym wyzwaniem.

• Trasa przez Dolinkę Garajową — teren wymagający orientacji, czas przejścia zależny od kondycji, trudność: umiarkowana do wymagającej
• Podejście od strony Cichego Wierchu przez Wierchcichą Przełączkę — wariant dla bardziej doświadczonych

• Szczyt był znany dawniej głównie pasterzom i kłusownikom — nie prowadzi tu oznakowany szlak turystyczny w tradycyjnym sensie
• Pierwsze odnotowane zimowe wejście turystyczne miało miejsce 3 marca 1912 roku — dokonał go Józef Grabowski z pięcioma towarzyszami

To miejsce, gdzie historia miesza się z dziką przyrodą — a odtwarzana dziś kosodrzewina przypomina, jak wiele te stoki przeszły od czasów intensywnego wypasu.