Zadni Mnich (2172 m n.p.m.) to jedna z najbardziej charakterystycznych skałek Tatr Wysokich — smukła kamienna igła wznosząca się na granicy polsko-słowackiej, która przyciąga wzrok każdego, kto jedzie drogą nad Morskie Oko. Choć zasłania go od jeziora jego sławniejszy sąsiad Mnich, z polany Włosienica i okolicznych dróg prezentuje się zjawiskowo. To szczyt dla wspinaczy, nie dla turystów, i właśnie ta niedostępność nadaje mu wyjątkowego charakteru.

Turnia wznosi się pomiędzy Cubryną a Ciemnosmreczyńską Turnią, otoczona z południa Doliną Piarżystą, a z północy Doliną za Mnichem. Północna ściana opada na Zadni Mnichowy Upłaz stumetrową urwistą ścianą. W skałach panuje tu cisza i surowość charakterystyczna dla wysokogórskiej grani — latem osłonięty od głównych szlaków, zimą niemal zupełnie odosobniony i poważnie wymagający.

• Polana Włosienica (były parking) — podejście w rejon Ciemnosmreczyńskiej Przełączki przez Dolinę za Mnichem, teren wspinaczkowy, brak oznakowanego szlaku turystycznego.

• Zadni Mnich nie posiada żadnego znakowanego szlaku turystycznego — wejście możliwe wyłącznie jako wspinaczka skalna w rejonie udostępnionym dla taterników.
• Najłatwiejsza droga wiedzie z Ciemnosmreczyńskiej Przełączki — w zależności od wariantu I lub II w skali UIAA, czas przejścia ok. 15 minut od przełączki.
• Najtrudniejsze drogi osiągają stopień VII+/VIII (UIAA) — szczyt oferuje trasy dla wspinaczy na każdym poziomie zaawansowania.
• Na Przełączce pod Zadnim Mnichem grań opada 30-metrowym uskokiem, który przy zejściu wymaga zjazdu na linie.
• Szczyt leży na granicy polsko-słowackiej — wspinaczka odbywa się w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego.

U podnóży Zadniego Mnicha rośnie bylica skalna i warzucha tatrzańska — gatunki w Polsce spotykane wyłącznie w Tatrach, na zaledwie kilku stanowiskach. W 1922 roku kręcono tu sceny do tatrzańskiego filmu 'Otchłań pokuty', a pierwszego letniego wejścia dokonali Janusz Chmielowski i Klemens Bachleda dopiero 13 września 1904 roku.