Żabia Lalka (ok. 2095 m n.p.m.) to jedna z najbardziej rozpoznawalnych turnii w Tatrach Wysokich — jej sylwetka przypomina kręgiel lub lalkę i rzuca się w oczy już z brzegów Morskiego Oka. To miejsce dla wspinaczy, nie dla turystów, co tylko dodaje jej uroku i tajemniczości.

Turnia leży w południowo-zachodniej, bocznej grani Żabiego Mnicha, pomiędzy Przełączką pod Żabią Lalką (2080 m) a Wyżnim Lalkowym Przechodem. Na południowo-wschodnią stronę opada stromą ścianą do Wyżniego Białczańskiego Żlebu, a w połowie wysokości przecina ją poziomy Lalkowy Chodnik. Widok z okolic Morskiego Oka na tę charakterystyczną formę skalną to jeden z tych obrazów, które zostają w pamięci na długo. Jesienią skały nabierają złotawych odcieni, zimą pokryte śniegiem i lodem stają się wyzwaniem nawet dla doświadczonych alpinistów.

• Przełączka pod Żabią Lalką — droga wspinaczkowa, trudność II w skali tatrzańskiej, czas przejścia ok. 15 minut od przełączki; wariant najłatwiejszy, ale wymagający umiejętności wspinaczkowych.
• Południowo-wschodnia ściana — trudność V w skali tatrzańskiej, czas ok. 1 godz.
• Północno-zachodnia ściana — trudność V w skali tatrzańskiej, czas ok. 1 godz.
• Południowo-zachodnia grań — trudność V w skali tatrzańskiej, czas ok. 3 godz.; wariant najdłuższy i najbardziej wymagający.

• Turnia dostępna wyłącznie dla taterników — nawet najłatwiejsza droga jest zbyt trudna i eksponowana dla zwykłego turysty.
• Żabia Lalka leży w obrębie Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje zakaz wstępu poza wyznaczonymi szlakami dla nieuprawnionych osób.

Pierwsze odnotowane wejście na Żabią Lalkę miało miejsce 5 sierpnia 1908 roku — dokonali go Janusz Chmielowski, Gyula Komarnicki i Adam Kroebl w towarzystwie przewodnika Józefa Gąsienicy Tomkowego. Na turni stwierdzono też występowanie ukwapu karpackiego — rzadkiego w Polsce gatunku rośliny, który znalazł tu swój dom.