Wyżnia Kopa to jedno z tych miejsc w Tatrach, które nie przyciąga tłumów, a mimo to zapada w pamięć na długo. To wzniesienie na progu między Doliną Pięciu Stawów Polskich a Doliną Roztoki oferuje widoki na dwa światy jednocześnie — spokojną taflę Wielkiego Stawu z jednej strony i przepaścistą ścianę opadającą ku Dolinie Roztoki z drugiej.

Wyżnia Kopa wznosi się zaledwie 50 metrów ponad lustro Wielkiego Stawu, co nadaje jej kameralny charakter. Większość stoków porośnięta jest kosodrzewiną i borówkami, przez co latem szczyt ma miękką, zieloną aurę, a jesienią płonie intensywnymi czerwieniami i fioletem. Ściana opadająca ku Dolinie Roztoki ma kilkadziesiąt metrów wysokości i robi wrażenie — zwłaszcza gdy patrzy się z dołu. Po zachodniej stronie wzniesienia wypływa z Wielkiego Stawu potok Roztoka, który nieco dalej spada słynnym wodospadem Siklawa, a po wschodniej stronie opada Litworowy Żleb. Wyżnia Kopa pełni funkcję ważnego punktu orientacyjnego w tej części Tatr — razem z pobliską Niżnią Kopą wyznacza granicę między dwoma dolinami.

• Dolina Pięciu Stawów Polskich (schronisko) — trasa przez próg między stawami, czas dojścia od schroniska krótki, trudność: łatwa

• Wyżnia Kopa leży w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego — obowiązuje opłata za wstęp.
• Wejście na szczyt możliwe wyłącznie szlakiem — schodzenie poza ścieżką jest zabronione ze względu na ochronę roślinności.

Warto wiedzieć, że Wyżnia Kopa i Niżnia Kopa to dwa charakterystyczne pagórki na tym samym progu skalnym — przez lata służyły turystom jako naturalne drogowskazy między dolinami, zanim pojawiły się pierwsze oznakowane szlaki.