Wysokie Bereście (894 m n.p.m.) to jeden z ciekawszych szczytów północno-wschodniej części Pasma Leluchowskiego — samotny masyw, który razem z sąsiednim Bereściem (869 m) tworzy odrębną wyspę wzniesień z dala od głównego grzbietu. To idealne miejsce dla tych, którzy lubią spokój, leśne ścieżki i odrobinę historii ukrytej między drzewami.

Wysokie Bereście pełni rolę zwornika — od szczytu odchodzą aż trzy grzbiety: w kierunku południowo-zachodnim ku Bereściu, w kierunku północno-zachodnim oraz wschodnim. Każda z tych grań otwiera własną dolinę z potokiem: Pustą, dopływem Pustej (tzw. Doliną Borsuczą) oraz Zimnym Potokiem. Teren jest leśny, spokojny i dziki — idealna wycieczka z dala od tłumów. Jesienią drzewa zabarwiają się złotem i rudością, wiosną las pachnie świeżością, a zima potrafi przykryć grzbiety szczelną pierzyną śniegu. Na wschodnim grzbiecie istniała niegdyś długa grzbietowa polana, jednak od czasu wysiedlenia Łemków w 1947 roku zdążyła już całkowicie zarosnąć lasem.

• Wojkowa (gmina Muszyna) — punkt startowy od strony północnej, szlak przez grzbiet wschodni; trudność: umiarkowana.
• Tylicz (gmina Krynica-Zdrój) — podejście od strony zachodniej przez zalesione stoki; trudność: umiarkowana.
• Muszynka (gmina Krynica-Zdrój) — wariant od południa; trudność: umiarkowana.

Na szczycie Wysokiego Bereścia stykają się granice aż trzech miejscowości: Wojkowej, Tylicza i Muszynki — wszystkich leżących w powiecie nowosądeckim, w województwie małopolskim. To właśnie tutaj, wśród cichego lasu, można poczuć, że dawniej te wzgórza tętniły życiem łemkowskich wsi, po których dziś zostały już tylko wspomnienia ukryte w zarastających polanach.