Wołoszyn to jeden z najbardziej dzikich i nieujarzmionnych grzbietów Tatr Wysokich — potężna ściana rozdzielająca Dolinę Waksmundzką od Doliny Roztoki, pełna lawinowych żlebów, skalistych formacji i niedźwiedzich ostoi. To miejsce dla tych, którzy szukają tatrzańskiej przyrody w jej najczystszej postaci.

Grzbiet ciągnie się od okolic Krzyżnego aż po Wodogrzmoty Mickiewicza i liczy kilka kulminacji — najwyższą jest Wielki Wołoszyn (2151 m n.p.m.). Zbocza widziane z Doliny Roztoki są imponujące: poprzecinane żlebami, ożywione skalnymi formacjami zwanymi Szczotami, liczącymi nawet 700 m wysokości. Do około 1600 m rosną tu bory limbowe, wyżej zastępuje je kosodrzewina. Zimą masyw wygląda surowo i groźnie — wszystkie stoki są bardzo lawinowe. Latem widok ze szczytu zachwyca bardziej niż z pobliskiego Krzyżnego.

• Od Krzyżnego — najłatwiejsza droga, szczególnie zimą; wymagająca trasa przez grzbiet.

• Wołoszyn objęty jest ścisłym rezerwatem przyrody od 1956 roku — wejście na większość stoków jest zabronione.
• Dawny odcinek Orlej Perci prowadzący przez grzbiet Wołoszyna został zamknięty w 1956 r. i nie jest dostępny dla turystów.
• Wszystkie stoki masywu są silnie zagrożone lawinami — szczególna ostrożność zimą i wczesną wiosną.
• W zboczach znajdują się gawry niedźwiedzi — zachowaj spokój i odpowiedni dystans.

Na wysokości 2020 m n.p.m. rośnie tu najwyżej położone stanowisko limby w polskich Tatrach. Według góralskiej legendy góra wyrosła w miejscu, gdzie skonał olbrzymi smok Wołoszyn — być może echo pradawnego kultu Welesa.